50 วัน …

ช่วงแรกฟังเพลงพระราชนิพนธ์แล้วคิดถึงพระองค์ หลาย ๆ เพลงฟังแล้วน้ำตาซึม ร้องต่อไม่ได้ บางครั้งอยากเลี่ยง ไม่ฟังเพลง นั่งทำงานเงียบ ๆ

หลัง ๆ มา ฟังเพลงเดิม ๆ แต่กลับรู้สึกสุขใจ อิ่มใจ รู้สึกดี มีความสุขที่ได้ฟัง อยากฟังอีก ฟังซ้ำ ๆ ร้องซ้ำ ๆ ก็ไม่เบื่อ ไปงานดนตรีที่จัดเล่นเพลงของพระองค์ ไปแล้วก็อยากไปอีก

เพลงพระราชนิพนธ์ เป็นสิ่งใกล้ตัวอีกอย่างหนึ่งที่คอยเตือนเราว่า พระองค์ไม่ได้ทิ้งเราไปไหน ทรงให้เพลงคอยเป็นกำลังใจในยามท้อ เพลงเป็นเพื่อนเวลาเหงา เพลงที่ยิ้มกับเราเวลาเรามีความสุข

ทุกวันนี้ฟังเพลงพระราชนิพนธ์ ก็ยังคิดถึงพระองค์อยู่ แต่ไม่ได้เป็นความคิดถึงที่โศกเศร้า กลับเป็นความคิดถึงที่ทำให้ยิ้มได้

???