Another View Regarding the Pope's Resignation

ตั้งแต่มีข่าวพระสันตะปาปาประกาศว่าจะ "ลาออก" ในสิ้นเดือนกุมภาพันธ์นี้ (เวลา 20 นาฬิกา ของวันที่ 28 กุมภาพันธ์) หลายต่อหลายคนไม่ว่าจะเป็นประชาชนทั่วไปหรือนักข่าว เป็นคาทอลิกหรือศาสนาอื่นใด ต่างก็ตั้งหน้าตั้งตาคาดเดากันแล้วว่าพระคาร์ดินัลองค์ไหนจะได้รับเลือกให้มาเป็นพระสันตะปาปา บทความทั้งหลายที่คุณคนเขียนได้อ่านมา คุณคนเขียนประทับใจบทความของ Andreas Widmer เพราะเขาไม่ได้มองการลาออกและการเลือกพระสันตะปาปาในมุมของ "การเมืองทางโลก" แต่เขาวิเคราะห์ถึงที่มาที่ไปของเหตุการณ์ได้อย่างน่าสนใจ

The Vatican moves very slowly – they measure time in centuries, not years. Thus the news from Pope Benedict of his impending resignation during the last stretch of his seventh year as pope struck the public like lightning.

"Shocking! Unbelievable!" was the sentiment that came to mind when I (and I presume you) first learned of Pope Benedict’s abdication.

This reaction is a natural initial response – but there’s a lot more to the story. The mainstream discussion about Benedict’s decision is a regrettable oversimplification. We don’t do justice to this important announcement declaring the pontificate a failure and proceeding to a guessing game of "who’s the next pope."

Before we move on, we need to stop and reflect on what just happened – not just in the past seven years, but the last 70 years. Upon closer examination of the facts, observers will see that this was a strategic decision, and not one done in a moment of weakness or despair.

ในบทความนี้ Andreas ยังพูดถึงสิ่งหนึ่งที่น่าสนใจเกี่ยวกับการแพร่ธรรม (evangelization) และพระสมณสารของพระสันตะปาปาเบเนดิกซ์ที่ 16 (Papal Encyclicals) ว่า สมณสาร 3 ฉบับแรก พระองค์ได้เขียนเกี่ยวกับ ความรัก (Love) ความหวัง (Hope) และความเชื่อ (Faith) (สมณสารฉบับสุดท้ายยังเขียนไม่เสร็จ) ซึ่งทั้งหมดก็คือคุณธรรมหลัก (virtues) ตามความที่ปรากฎในพระคัมภีร์ไบเบิ้ลนั่นเอง (1 โครินทร์ 13:13)

Setting the stage for the age of the New Evangelization was a bit more difficult. What Benedict did is focus on the basics. His first three encyclicals examined the three cardinal virtues: Faith, Hope and Love.

สรุปว่า Andreas เห็นว่าสิ่งที่เกิดขึ้นเป็นแผนการณ์ที่ถูกกำหนดไว้แล้ว เพียงแต่แผนนี้จะถูกเขียนโดยมนุษย์ หรือ การแทรกแซงจากพระ (divine intervention) ก็แล้วแต่จะมองกันครับ

หมายเหตุ อันที่จริงคำว่า “ลาออก” (resign) ฟังดูไม่เหมาะสมเท่าไหร่ เพราะตำแหน่งพระสันตะปาปาเป็นตำแหน่งสูงสุด ไม่มีใครรับจดหมายลาออก (นอกจากพระผู้เป็นเจ้า) ดังนั้นจึงเหมาะสมกว่าถ้าจะใช้คำว่า “สละตำแหน่ง” (abdicate)

ที่มา: What’s Missing From the Conversation on Benedict’s Resignation