บันทึก ฮ่องกง สองศูนย์หนึ่งหนึ่ง

เที่ยวฮ่องกงคราวนี้ คุณคนเขียนย้ายแหล่งที่พักใหม่ จากแหล่งคุ้นเคยในฝั่งเกาลูน มาพักที่ฝั่งเกาะฮ่องกงดูบ้าง เลยได้เห็นบรรยากาศใหม่ ๆ ไม่คุ้นตา

หมายเหตุ: รูปที่ถ่ายไว้จำนวนมากตั้งแต่เมื่อไปถึงฮ่องกง หายไปพร้อมกับ memory card ที่ตัดสินใจเลิกทำงานกระทันหัน เสียดายหลาย ๆ รูปในนั้น เพราะกลับไปถ่ายใหม่ก็ไม่ได้ “ความรู้สึกตื่นเต้น” ของการได้เห็นภาพเป็นครั้งแรกเสียแล้ว

ที่น่าสนใจคือ ภาพสุดท้ายที่ถ่ายได้ก่อนที่ memory card จะเสียคือภาพของศาลเจ้าที่เห็นอยู่ทั่วไปบริเวณหน้าประตูบ้าน … หรือว่า? ;)

ไปฮ่องกงครั้งนี้คุณคนเขียนพักที่โรงแรม The Charterhouse ซึ่งอยู่ตรงกลาง ๆ ระหว่าง Wan Chai กับ Causeway Bay เดินทางจากสนามบินด้วยรถไฟ Airport Express แล้วต่อ shuttle bus ไปลงที่หน้าโรงแรม Novotel Century เสร็จแล้วก็เดินต่อไปอีกประมาณ 10 นาที (บวกเวลาสับสนแล้ว) ถึงที่โรงแรม (เส้นสีแดงในภาพด้านล่าง)

พูดถึงเรื่องเดินแล้วต้องบอกว่า ฮ่องกงมีตรอกซอกซอยเยอะมาก เช่นเส้นทางจาก Novotel ไป Charterhouse จะมีสวนหย่อมเล็ก ๆ อยู่แห่งหนึ่ง ซึ่งสามารถใช้เป็นทางลัดได้ (เส้นสีเขียว)

ด้วยความที่เลือกเดินทางด้วยเที่ยวบินเช้าตรู่ คุณคนเขียนมักไปถึงโรงแรมระหว่างเวลาที่เค้ากำลังทำความสะอาดห้อง (ใกล้ ๆ เที่ยง) ซึ่งนั่นก็เป็นเวลาเหมาะสมสำหรับการออกหาอาหารมื้อแรก ด้วยความที่ครั้งนี้พักในที่ ๆ ไม่คุ้นเคย คุณคนเขียนก็เลยต้องสุ่มเลือกร้านอาหาร ไปลงตัวที่ร้านบะหมี่ใกล้ ๆ โรงแรม

หน้าตาก็ไม่มีอะไรน่าสนใจ แต่รสชาติใช่ได้เลยทีเดียว

หลังอาหารยังเหลือเวลาอีกมากพอสมควร คุณคนเขียนก็เลยเดินสำรวจบริเวณใกล้ ๆ ที่พักสักหน่อย นัยว่าเตรียมหาอาหารมื้อต่อไป ปรากฎว่าไปเจอตลาดสดอยู่ไม่ใกล้ไม่ไกล เป็นที่ตื่นตาตื่นใจ

ตลาดส่วนที่ขายของสดจะขายกันตั้งแต่เช้า ๆ ถึงช่วงหัวค่ำ ส่วนร้านผลไม้ คุณคนเขียนเห็นว่าขายกันจนดึกดื่น แต่ไม่แน่ใจว่าขายกันทั้งคืนหรือเปล่า

คุณคนเขียนมีโอกาสแวะอุดหนุนส้มโอและสตอรเบอรรี่จากร้านข้างบนด้วย

และด้วยแรงบันดาลใจจากตลาดสดที่เพิ่งค้นพบแห่งนี้ คุณคนเขียนเลยตัดสินใจว่า เที่ยงฮ่องกงคราวนี้จะเน้นถ่ายรูปบรรยากาศ มากกว่าที่จะเน้นรับประทานหรือเดินดูของ ซึ่งก็ปรากฎออกมาตามที่ตั้งใจ เพราะนับมื้อดูแล้ว คราวนี้รับประทานน้อยมาก และแทบไม่ได้ซื้อของเลย … ซึ่งดี! :)

ว่าแล้วก็มาดูบรรยากาศประเทศฮ่องกงกันดีกว่าครับ

นักรับประทานจากหลายชาติได้ให้นิยามของประเทศฮ่องกงว่าเป็น World’s Culinary Capital คงมีน้อยคนที่ไม่เห็นด้วยกับคำนิยามนี้

ทุกครั้งที่ไปฮ่องกง คุณคนเขียนจะต้องผ่านไปแถว ๆ Causeway Bay ส่วนหนึ่งเพื่อไปดูว่าห้างใหญ่แถวนั้นจัดแสดงอะไร (เปลี่ยนไปตามเทศกาล)

คนจีนเป็นกลุ่มคนที่มีความเชื่ออย่างแรงกล้า ส่วนความเชื่อนั้นจะตั้งอยู่บนเหตุผลอะไร คุณคนเขียนไม่สามารถเข้าใจได้

ภาพหนึ่งที่มักเห็นตามท้องถนนคือ คนเฒ่าคนแก่เดินจูงกันมาเป็นคู่ ๆ ช่างเป็นภาพที่ดูน่ารักจนอดที่จะบันทึกไว้ไม่ได้

แล้วการเดินทางก็สิ้นสุดลงอีกครั้งหนึ่ง

สวัสดีครับ