ประคบประหงม

ดูแลงานซ่อมสร้างมาก็พอสมควร ทั้งงานเล็กระดับปรับซ่อมห้องน้ำ ไปถึงต่อเติมเพิ่มห้อง ยืนดูเป็นหลักตอก็บ่อย ลงมือช่วยทำก็มีบ้าง แต่ยังไม่เคยมีครั้งไหนเหนื่อยใจเท่าครั้งนี้

งานนี้ว่าด้วยการตกแต่งร้านขายไหมพรม การสร้างสรรค์จากฝีมือของแม่บ้านล้วน ๆ ขยายจากขายไหมพรมในห้องเก็บของ ไปเป็นร้านขายไหมพรมเต็มรูปแบบ

ถ้าเปรียบเทียบ FINALPIECE เป็นลูกชาย OWLCRAFTSHOP ก็คือลูกสาว งานนี้เลยต้องแต่งหน้าทาปากให้ออกมาดูสวยงาม

ช่วงแรก ๆ ของการทำงาน ก็ดูจะไม่มีปัญหาอะไร ช่างอะไรต่อมิอะไร ทำงานกันเข้าขากันดี แต่ดันมีเหตุสุดวิสัยให้ต้องเปลี่ยนช่างไฟ หลังจากนั้นความปวดหัวก็มาเยือนไม่เว้นวัน

งานไฟที่ควรจะเสร็จได้ใน 2 สัปดาห์ กลับใช้เวลาลากยาวไปเกือบเดือน

แผนผังลายแทงที่วางเอาไว้ คาดว่าสูญสลายไปกับกาลเวลา เพราะช่างคนใหม่อาศัยความแก่ (ที่อ้างว่าเป็นประสบการณ์) หาสายไฟที่เดินเอาไว้ไม่เจอ ก็จับสายใหม่ผูกกับของเดิมที่เจอแล้ว แล้วก็ลากไปใช้งาน

จากที่เคยเข้าไปดูเป็นระยะ ๆ กลายเป็นว่าต้องเข้าไปเฝ้าที่หน้างานไม่ให้คลาดสายตา เพราะทุกครั้งที่หันตาไปทางอื่น จะมีเรื่องมั่วให้ตามแก้ไข … ทุกครั้ง

ว่าไปแล้ว ถ้ามีความจำเป็นจะต้องหาทิศทางของสายไฟในอนาคต คงต้องอาศัยความชำนาญของช่างไฟ (ที่ไม่ใช่คนปัจจุบันแน่นอน) และโชคช่วย

แต่ทุกอย่างก็เกือบผ่านไปด้วยดี (เคาะโต๊ะ 3 ที) เหลืออีกไม่มากแล้วสำหรับเรื่องไฟ หลังจากนั้นก็จะได้เริ่มลงสี

เกินกำหนดไปหลายสัปดาห์ แต่ก็ดีว่ามองไม่เห็นปลายทาง

[ วันนี้เขียนแบบใหม่ เขียนในแนว brainstorm อะไรไหลออกมาจากหัวก็เขียนเลย หรือแปลว่า ขี้เกียจเรียบเรียง รู้สึกขัด ๆ มือ ]

[ ย้ายสถานที่พรรณามาตั้งนานแล้ว ยังไม่ได้หาสรรพนามสำหรับที่นี่เลย หรือจะเชิญ “คุณคนเขียน” กลับมาดี ]