ร่ำลา

คุณคนเขียนรู้จักนักการเมืองคนนี้ครั้งแรก ในนาม “ไอ้จมูกชมพู่” ตามที่พ่อของคุณคนเขียนมักเอ่ยถึง ทั้งในทางชื่นชมในความถึงลูกถึงคน และก่นด่าในความปาก(รุนแรง)

คุณคนเขียนรู้จักนักการเมืองคนนี้มากขึ้น ตอนที่คุณคนเขียนอยู่ชั้น ป.5 ซึ่งครูประจำชั้นของคุณคนเขียน เป็นสมาชิกพรรคการเมืองที่มีนักการเมืองคนนี้เป็นหัวหน้าพรรค และเป็นครั้งแรกที่คุณคนเขียนได้อยู่ใกล้นักการเมืองคนนี้ เมื่อครั้งที่เขาไปปราศรัยที่ลานหน้าโรงเรียน เขายังเป็นนักการเมืองคนแรก และคนเดียวที่คุณคนเขียนมีโอกาสสัมผัสมือด้วย

คุณคนเขียนได้ยินชื่อนักการเมืองคนนี้บ่อยครั้ง ในฐานะรัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคม จัดว่าเขาเป็นนักการเมืองจอมโปรเจคอีกคนหนึ่ง

ต่อมาคุณคนเขียนได้รู้ว่า นักการเมืองคนนี้ เป็นศิษย์เก่าโรงเรียนมัธยมเดียวกันกับที่คุณคนเขียนได้เรียนมา

นักการเมืองคนนี้เงียบหายไปพักใหญ่ ก่อนจะกลับมาอีกครั้งเพื่อลงเลือกตั้งผู้ว่าราชการเมืองหลวง

หลังหมดวาระผู้ว่าฯ นักการเมืองคนนี้หวนคืนวงการในฐานะ ว่าที่สมาชิกวุฒิสภา แต่การเลือกตั้งก็ถูกยกเลิกอันเนื่องมาจากการรัฐประหาร

แล้วนักการเมืองคนนี้ก็กลับมาอีกครั้งในฐานะนายกรัฐมนตรีของประเทศไทย ก่อนจะหลุดจากตำแหน่งด้วยข้อกล่าวหาที่ยังเต็มไปด้วยข้องกังขา

นักการเมืองคนนี้ ชอบทำอาหาร และ รักแมวเป็นชีวิตจิตใจ

นักการเมืองคนนี้ คือ คุณสมัคร สุนทรเวช

เขาอยู่ในแวดวงการเมืองตั้งแต่คุณคนเขียนยังไม่เกิด ไม่มีใครที่เคยได้ยินชื่อ สมัคร สุนทรเวช จะไม่รู้จักลีลาท่าทาง สำบัดสำนวนอันเป็นสีสันของเขา

และถึงวันนี้เขาได้จากไปแล้วด้วยโรคร้ายที่รุมเร้าในช่วงบั้นปลายของชีวิต

ลาก่อน คุณสมัคร สุนทรเวช

(ไม่รู้ทำไม แต่รู้สึกว่าอยากเขียนครับ)