เขียนด้วยความอึดอัด

คุณคนเขียนรู้สึกอึดอัดใจกับความคิดเห็นที่ได้พบได้เจอในช่วงเวลานี้อย่างมากมายครับ ความเห็นที่ระบาดไปทุกช่วงอายุ เป็นความเห็นที่ได้ยินแล้วรู้สึกทั้งหงุดหงิดและเสียใจ คุณคนเขียนก็เลยขอพูดระบายความอึดอัดบ้างก็แล้วกัน … เอานะ

“ประเทศไทยยังไม่เคยเป็นประชาธิปไตย คนไทยแค่บังเอิญมีโอกาสได้เลือกคนที่อ้างตัวว่าเป็นผู้แทน และมีรัฐบาลที่อ้างได้ว่ามาจากการเลือกตั้ง ประเทศไทยอยู่มาได้ทุกวันนี้ และจะเป็นประเทศไทยอย่างนี้ต่อไป เพราะมี(สถาบัน)กษัตริย์ ถ้าไม่มีกษัตริย์ ประเทศไทยล่มสลายไปนานแล้ว”

เมื่อตอนคุณคนเขียนไปเรียนเมืองนอก พ่อคุณคนเขียนก็ไปส่งด้วย ก่อนจะกลับพ่อคุณคนเขียนก็บอกไว้ว่า “ให้คิดถึงครอบครัว คิดถึงพระเจ้าอยู่หัว คิดถึงแผ่นดินไทย” อันแรกหนะคุณคนเขียนเข้าใจ แต่สองอันหลัง คุณคนเขียนไม่ค่อยจะให้ความสนใจเท่าไหร่ โดยเฉพาะอันสุดท้าย … แต่คุณคนเขียนก็เพิ่งจะเข้าใจไม่นานนี้เอง

มีคนเคยพูดว่า เวลาที่ทำอะไรต้องระวัง เราอาจจะเผลอไปเหยีบบเท้าใครเข้าโดยไม่ได้ตั้งใจ แต่คนบางคนก็ชอบที่จะหาเรื่องเหยียบเท้าคนอื่นอยู่เรื่อย ๆ พอบ่อย ๆ เข้า คนที่โดนกระทำก็เหยียบคืนบ้าง ถ้าไปเหยียบเค้าเอาไว้เยอะ ก็อาจจะโดนเหยียบคืนแรงหน่อย

ถ้าที่เขียนมาบังเอิญไปเหยียบเท้าใครเข้า ก็ถือซะว่า คุณเหยียบเท้าเรามาหลายครั้งแล้ว ก็แล้วกัน

ลุกขึ้นมาเขียนซะตอนนี้ แล้วพรุ่งนี้จะตื่นไปโบสถ์ไหวไหมหละเนี่ย -“-