แปลกคน

ไอ้คนบางคนนี่ก็แปลก ไม่ชอบให้คนอื่นถามเรื่องตัวเอง แต่ไอ้ตัวเองนี่ชอบไปถามแต่เรื่องคนอื่น ไม่บอกไม่ได้ด้วยนะ อุตส่าห์เหน็บคำว่า “ส่วนตัว” ติดเข้าไปในประโยค ยังตีความหมายไม่ออก … ประหลาดยิ่งนัก

อ้อ แล้วไอ้เวลาที่เคยต้องการความช่วยเหลือ มันไม่ค่อยจะเต็มใจมีให้ ก็อย่ามาถามอีกเลย ว่ามีอะไรให้ช่วยหรือเปล่า ได้ยินแล้วเสียความรู้สึก คุณคนเขียนคิดเอาเองว่า การปฏิเสธมาตรง ๆ ว่า “ช่วยไม่ได้” ยังดีเสียกว่าการปล่อย ๆ เงียบ ๆ แล้วคาดหวังว่าคงจะผ่านไป (แหม่ ไม่ใช่เด็ก ๆ ที่อยากได้ของเล่นแล้วเดี๋ยว ๆ ก็ลืม)

[Dear God Moment] คุณพ่อที่รัก ลูกยังรักเพื่อนมนุษย์อยู่เช่นเดิม แต่ลูกสมควรจะเจ็บแล้วก็จำเหมือนกันใช่ไหมจ๊ะ ;)

อิอิอิ คุณคนเขียนมาบ่นไว้เป็นหลักฐาน ให้ตัวเองได้นึกถึงเรื่องราว แล้วก็จะหายไปอีกครับ :)