ลงเอยด้วยดี

update สุดท้ายสำหรับ series “คุณนายแม่เข้าโรงพยาบาล” ครับ

วานนี้หมอก็อนุมัติให้คุณนายกลับบ้านได้ โรคาพยาธิต่าง ๆ ก็ทุเลาเบาบางไปเกือบหมดแล้ว จะเหลือก็ให้พักรักษาตัว กินระวัง ๆ อีกสักช่วงหนึ่ง เพื่อให้ไตได้ฟื้นตัว ทำงานได้เต็มที่ตามอายุ (“ตามอายุ” นี่เป็น keyword เลยนะครับ)

สรุปเรื่องราวทั้งหมดที่เกิดขึ้น เผื่อว่าจะเป็นประโยชน์กับคุณ ๆ คนอ่านได้ครับ

  1. คุณนายไปรับทานอาหารบางอย่าง แล้วเกิดท้องเสียรุนแรง และปล่อยให้ท้องเสียอยู่หลายวันมาก ด้วยความเชื่อที่ว่า “ถ่ายให้หมด เดี๋ยวก็หาย” กว่าคุณนายจะยอมไปโรงพยาบาล เวลาก็ผ่านไปเกือบครบสัปดาห์แล้ว

  2. รักษาที่โรงพยาลอยู่สัก 2 วัน หมอก็ได้ผลมาว่า อาการท้องเสียนี้มีเชื้อบิดอยู่ด้วย ก็ให้ยาฆ่าเชื้อโรคต่าง ๆ ตามอาการ แต่ระหว่างนั้นหมอก็สังเกตว่า ปัสสาวะน้อยผิดปกติ พอเจาะเลือดไปตรวจดูก็พบว่ามีอาการไตวายเฉียบพลัน (Acute Renal Failure) เกิดขึ้น

  3. หลังจากนั้นหมอก็ให้การรักษาทั้งสองโรคไปพร้อมกัน แต่ก็สังเกตว่ายังมีการถ่ายอยู่บ่อยครั้งในหนึ่งวัน หมอก็เลยให้งดยาฆ่าเชื้อโรคชั่วคราว เหตุว่่ายาชนิดนี้มีผลข้างเคียงคืออาจทำให้ท้องเสียได้ ปรากฎว่าอาการท้องเสียก็ดีขึ้น และหมดไปในที่สุด

  4. ช่วงหลัง ๆ ก็เป็นเรื่องของการรอให้ไตฟื้นสภาพโดยดูจากค่าของ BUN และ Creatinine ช่วงแรก ๆ ก็เจาะเลือดกันไปหลายหลอด รวม ๆ แล้วคงโดนเจาะประมาณ 20 หลอดได้หละครับ

ระหว่างอยู่โรงพยาบาลก็มีปัญหาเรื่องอาหารอยู่นิดหน่อย ส่วนหนึ่งเกิดมาจากอาหารโรงพยาบาลที่ไม่ได้เรื่องเอาซะเลย แต่อีกส่วนหนึ่งก็มาจากคุณนายที่มักจะ “ติดหรู” เพราะส่วนใหญ่มักสรรหาแต่อาหารอร่อย ๆ รับทาน (และนั่นก็เป็นต้นเหตุของเรื่องราวทั้งหมดนี้ด้วย) พออยู่โรงพยาบาลนานวันเข้า คุณนายก็เกิดอาการเบื่ออาหารซะงั้น

อย่างไรก็ตามที ทุกอย่างลงเอยด้วยดีครับ ตอนนี้คุณนายบอกว่าเข็ดอาหาร แต่เดี๋ยวอีกหน่อยคุณคนเขียนว่าก็คงจะออกไปสรรหารับทานเหมือนเดิม อิอิอิ

อีกครั้งหนึ่ง คุณคนเขียนขอขอบคุณทุก ๆ กำลังใจที่คุณ ๆ คนอ่านส่งมาครับ