สองคอน .. ซ่งแย้

มาแล้วครับ มาแล้ว .. :$

เมื่อสุดสัปดาห์ที่ผ่านมา คุณคนเขียนเดินทางร่วมกับกลุ่มครูคำสอน ไปจังหวัดมุกดาหาร และจังหวัดใกล้เคียง เพื่อไป “จาริกแสวงบุญ” และเยี่ยมเยียนวัดคาทอลิกบริเวณนั้น

อันที่จริงคุณคนเขียนไม่ค่อยนิยมชมชอบคำว่า “จาริกแสวงบุญ” เท่าไหร่ มันฟังดูสูงส่งเกินไปสำหรับคุณคนเขียนซะจริง ๆ ดังนั้นเวลาใคร ๆ ถาม คุณคนเขียนก็มักบอกว่า “ไปวัดที่ต่างจังหวัด” ซะบ่อย … มันก็เป็นซะอย่างงี้หละครับ

เอ้า นอกเรื่อง ..

ออกเดินทางจากอาสนวิหารอัสสัมชัญ ที่บางรัก กรุงเทพ ตอนประมาณสองทุ่ม ไปถึงที่โรงแรมมุกธารา จังหวัดมุกดาหารตอนประมาณเกือบ ๆ จะหกโมงเช้า คนขับรถที่แสนดีก็จอดให้พักซะทุก ๆ 2-3 ชั่วโมง จะได้ไม่เป็นลิ่มเลือดอุดตันเพราะนั่งนาน ๆ … แต่โถ ตื่นทุกสองชั่วโมงนี่มันทรมานจริง ๆ นะเนี่ย

พอลงจากรถพ่อวีระ (บาทหลวง) ก็บอกว่า ‘เราไปนอกพักผ่อนกันสักชํ่วโมง ชั่งโมงกว่า เดี๋ยวเจ็ดโมงสิบห้าลงมาทานอาหารเช้ากัน’ … พูดเป็นเล่นไปพ่อ เดินขึ้นไปที่ห้องก็หมดเวลาแล้ว :D

(พ่อวีระน่ารัก แต่รูปนี้พ่อดูท่าทางเจ้าเล่ห์พิกล อิอิอิ)

เอาหละ คุณคนเขียนลากสังขารอันงัวเงียขึ้นไปถึงห้อง ก็ตัดสินใจอาบน้ำแล้วเดินลงมาข้างล่างดีกว่า คุณคนเขียนไม่กล้าเดินไหนไกล ไม่ได้กลัวหลง แต่กลัวนั่งหลับอยู่ข้างทางครับ —”

(มองจากหน้าต่างห้องพัก คุณคนเขียนเพิ่งรู้ทีหลังว่า แม่น้ำโขงอยู่ไม่ไกล)

(ชาวบ้านออกมาตักบาตรกันแต่เช้าตรู่)

พอรับทานอาหารเช้าเสร็จ ก็พากันขึ้นรถเพื่อเดินทางไป บ้านสองคอน (คราวที่แล้วคุณคนเขียนบอกว่าเป็น อำเภอ อันที่จริงเป็นหมู่บ้านครับ) เราเดินทางมากันถึงมุกดาหาร เพื่อร่วมพิธีฉลองบุญราศีเจ็ดองค์ ซึ่งโดนฆาตรกรรมโดยตำรวจสมัยสงครามโลกครั้งที่สอง เนื่องจากไม่ยอมละทิ้งศาสนาคริสต์ … เรียกว่าเป็น “มรณสักขี” (martyr) คือ ตายเพื่อเป็นพยาน(ยืนยันในความเชื่อ) นั่นเอง

ใช้เวลาประมาณชั่วโมงกว่า ๆ ก็เดินทางมาถึงวัดสองคอน อย่างแรกเราก็เดินไปภาวนาที่ป่าศักดิ์สิทธิ์กันก่อน (ป่าช้านั่นเอง)

ภาพที่เห็นข้างบนนั้นปรับปรุงใหม่ครับ ตอนนี้เค้าย้ายอัฐิของบุญราศีไปไว้ที่ในวัดแล้ว ของเดิมเป็นแบบข้างล่างนี้

เสร็จแล้วเราก็เดินกลับไปที่วัดเพื่อรอพิธีมิสซา ทีแรกก็นึกว่านี่ร้อนแล้ว แต่ที่ไหนได้ พอบ่าย ๆ ร้อนซะตับสุก …

(นั่นข้างบ้านกับแม่ทูนหัว)

ระหว่างทางเดินกลับไปที่วัด ได้เจอกับพระสมณฑูตวาติกัน ที่วันนี้มาเป็นประธานในพิธีพอดี

(ดี๊ดี ได้เจอพระสมณฑูตองค์เป็น ๆ)

ไปถึงก่อนพิธีเริ่ม ก็เลยไปวางดอกไม้ตรงที่เค้าจัดเก็บอัฐิสักหน่อย

(เค้าจัดเก็บอัฐิของบุญราศีในหุ่น fiberglass)

(มีแขกเหรื่อมาร่วมงานมากมาย … เอ๊ย ไม่ใช่)

(กางเขนความสูงเท่ากับอายุของบุญราศีแต่ละองค์)

พิธีมิสซาก็ประมาณชั่วโมงหน่อย ๆ เสร็จแล้วเราก็ไปรับทานอาหารเที่ยงกัน แล้วก็เดินทางไปเยี่ยมเยียนวัดอีกแห่งหนึ่งใกล้ ๆ ชื่อวัดแม่พระเหรียญอัศจรรย์

(โบสถ์นี้เพิ่งสร้างใหม่)

ไปพบปะชาวบ้านชาวช่อง ก็แบ่งกลุ่มกันไป เด็กเล็ก เด็กโต แล้วก็ เอ่อ .. เด็กน้อยยยย

(ไอ้หนูคนนี้น่ารัก)

(ส่วนคนนี้ชอบตอบคำถาม)

(spider man ก็มาครับ เอ๊ะ อันนี้ spider boy)

(ทำไรกันหว่า)

(ช่วยด้วย! ยักษ์กินเด็ก)

(อะโด่ว น้า ๆ นักการเมือง มากินแข่งกับหนูไหมหละ!)

(ขนมฉัน ใครอย่าแตะ)

เสร็จจากที่วัดแม่พระฯ คณะแสวงบุญก็เดินทางไปแสวงความสุขทางใจอีกรูปแบบหนึ่ง … ไปตลาดอินโดจีน

คุณคนเขียนเคยมาตลาดนี้ครั้งหนึ่งแล้ว อันนั้นเกี่ยวข้องกับงาน แต่คราวนั้นไม่รู้เค้าเรียกว่าอะไร คราวนี้ก็เลยไม่ตื่นตามากนัก เดินนิด ๆ หน่อย ๆ ก็ไปนั่งคุยกับพ่อวีระ (จริง ๆ คือ เมื่อยขา แหะ ๆๆๆ)

พอเสร็จจากการซื้อของแล้ว เราก็เดินทางกลับไปที่โรงแรม ซึ่งคุณคนเขียนก็นึกว่าไกล แต่นั่งรถได้ไม่ถึงสิบห้านาทีเลยมั้ง หลังจากรับทานอาหารเย็นเสร็จแล้ว ก็แยกย้ายกันขึ้นห้องพัก … เอาเป็นว่า ได้หลับพอสมควร (เล่ามากกว่านี้ไม่ได้ครับ มันเป็นการนินทา .. บาป บอกได้แค่ว่า อิจฉาคนข้างบ้าน ได้พักกับแม่ทูนหัว “หลับกันเงียบ ๆ”)

(ภาวนาหลังอาหาร และก่อนนอน รวมกัน)

เช้าวันรุ่งขึ้นออกเดินทางไปที่ บ้านซ่งแย้ จังหวัดยโสธร ไปที่วัดอัครเทวดามีคาแอล (หรือ Saint Michael the Archangel นั่นเอง) วัดนี้รู้จักกันอีกชื่อว่า “วัดโบสถ์ไม้มหัศจรรย์” ซึ่งตัวโบสถ์สร้างด้วยไม้ทั้งหลัง ตั้งแต่เริ่มแรกโบสถ์นี้สร้าง และต่อมาบูรณะโดยความร่วมมือของชาวบ้านแถว ๆ นั้น และจะฉลองวัดครบ 100 ปีในกลางปีหน้า

ระหว่างเดินไปเดินมาก็ได้ยินเสียงยายท่านหนึ่ง “ไอ้หนู เคยเห็นไม้กลายเป็นหินไหมลูก นี่ไง ๆ” … ก็เลยถ่ายรูปไม้กลายเป็นหินมาสักหน่อย

จะถ่ายรูปยาย ยายเขินแล้วบอกว่า “อย่าเลยลูก ยายไม่สวย” แล้วก็เดินยิ้ม ๆ หนึไป อิอิอิ

(ไม่ ๆ ไม่ใช่ยายท่านนี้)

หลังจากพิธีมิสซา ทางวัดได้จัดอาหารกลางวันไว้ให้รับทานกันด้วย

(ธรรมดา ไม่หรูหา แต่อร่อยจนอยากห่อกลับ!)

ออกจากบ้านซ่งแย้กันประมาณเกือบ ๆ บ่ายสองโมงได้มั้งครับ แล้วก็เดินทางกลับมาถึงอัสสัมชัญตอนสามทุ่มพอดีเปะ … ตามตารางไม่มีผิดเพี้ยน

เหนื่อยใช้ได้เลยทีเดียวเชียว :)

สวัสดีครับ