หนีร้อน ไปพึ่งร้อน

คุณคนเขียนไปพัทยามา (อีกแล้ว) ครับ … เหตุผลที่ชื่อเรื่องขึ้่นเอาไว้ว่า “หนีร้อน ไปพึ่งร้อน” มันก็เพราะว่า พัทยาคราวนี้ อากาศอบอ้าวและร้อนมากครับ

กว่าจะออกจากกรุงเทพเมืองฟ้าอมร ก็ประมาณเกือบ ๆ บ่ายโมงของวันพฤหัสครับ ทีแรกตั้งใจว่าจะออกเดินทางกันตอนสิบโมงเช้า แต่บังเอิญคุณคนเขียนมีภาระกิจด่วน ก็เลยเลื่อนเวลาออกไปหน่อยนึง

ค่อยขับ ๆ ไปเรื่อย ๆ แล้วก็ไปแวะที่หนองมน ซื้อขนมเข้าไปรับทานกันสักหน่อย ข้าวหลามเล็ก ๆ 6 กระบอก 50 บาท และที่ขาดไม่ได้ ปลาหมึกเชื่อม (หรือ คนทั่วไปเรียกว่า ปลาหมึกสามรส หนะครับ) คุณคนเขียนไม่ได้รับทานมาตั้งหลายยยปีมาก

พอออกจากหนองมน ก็ขับรถไปที่พักซะก่อน คราวนี้ก็ไปพักที่เดิมที่เคยไปมา 2 ครั้งแล้ว บรรยากาศรวม ๆ ก็ยังดีพอใช้ได้เหมือนเดิม (แต่ด้านข้าง ๆ จะกลายเป็นคอนโดมิเนียมไปซะแล้ว )

แต่รู้สึกเหมือนกับว่า พนักงานจะสนใจลูกค้าคนไทยน้อยลง … ฮืมมม

ถ่ายรูปไป ถ่ายรูปมา หันมากลับเข้ามาในห้องอีกที รูมเมทนั่งรับทานซะแล้ว

ทีแรกคุณคนเขียนก็คิดว่าจะพักสักหน่อย แล้วออกไปเที่ยว ที่ไหนได้ หลับยาวถึงหกโมงเย็นเลย … ก็เลยออกไปหาอาหารเย็นดีกว่า ไปที่ร้าน มุมอร่อย ครับ

หาไม่ยาก จากวงเวียนพัทยาเหนือ ขับขึ้นไปทางนาเกลือ ตรงไปจนสุดซอย … อร่อยดีทีเดียวเชียว

หลังอาหารเย็น คุณคนเขียนก็แวะไปนั่งที่ร้านขาว ๆ ชื่อประหลาด ๆ (จำไม่ได้) ตรงใกล้ ๆ วงเวียนพัทยาเหนือ เป็นร้านเค้ก+ไอศครีม แนวฝรั่ง ๆ รสชาติขนมก็โอเค (คุณคนเขียนไม่ค่อยชอบขนมหวาน ๆ สักเท่าไหร่) แต่ที่ชอบมากก็ไอศครีม lime sherbet นี่หละ ฮี่ ๆๆๆ

กลับมาถึงโรงแรมอีกทีก็เกือบ ๆ ห้าทุ่ม คุณคนเขียนเพิ่งจะรู้สึกว่าขับรถทางไกลนี่มันเหนื่อย … ท่าทางจะต้องหาคนขับรถซะแล้ว :P

เช้าวันรุ่งขึ้น คุณคนเขียนตื่นมาก็สิบโมงครึ่งแล้ว อาหารเช้าก็เลยไม่ต้องพูดถึง อาบน้ำแต่งตัวเสร็จ ก็ถึงเวลาอาหารกลางวันพอดี มื้อนี้ฝากท้องไว้ที่ร้านอาหารในโรงแรมครับ

ที่เห็นว่ามีไข่เจียวปู จนเดียวนี้คุณคนเขียนยังไม่แน่ใจเลยว่า ปูมันอยู่ที่ไหน ส่วนกาแฟแก้วที่เห็นก็ไม่อยากเรียกว่ากาแฟครับ ราวกับน้ำใส่สีน้ำตาลเข้ม ๆ ซะมากกว่า ก็จะมีแต่ผัดกะเพรานี่หละ ที่พอรับทานได้

อ้อ ขอเรื่องพนักงานหน่อยนึง เค้าก็อาจจะเอารูปแบบการเดินทำงานมาจากพวกนางแบบมั้งครับ … เดินกันหน้าบึ้งเชียว (ไปรับทานอาหารโรงแรมอยู่ 3 รอบ บึ้งสามรอบ … ไม่บังเอิญแน่ ๆ !!)

พอรับทานอาหารเสร็จ ก็พาลูกทัวร์ไปเที่ยวกันสักหน่อย ไหน ๆ ก็ออกจากกรุงเทพเมืองฟ้าอมรมาทั้งที แวะไปที่ อเนกกุศลศาลา หรือที่รู้จักกันว่า วิหารเซียนครับ

อากาศร้อนกันอย่างมากมาย แต่ก็ยังมีแก่ใจจะถ่ายแบบ … แบบ … แบบเนี้ย

พอซื้อบัตรเข้าชมเสร็จแล้ว ก็แทบจะไม่อยากทำอะไรอย่างอื่น นอกจากเดินเข้าไปในตัวอาคารให้เร็วที่สุด เพราะแสงแดดช่างแผดเผา … แต่ก็ขอเก็บภาพมาสักสองสามภาพ

แปดเซียนข้ามสมุทร!

ประตูทางเข้า … สวยจัง

หุ่นดินเผาจากสุสานจิ๋นซีฮ่องเต้ รัฐบาลจีนให้มา

ร้อนเกินเดินครับ … ขอดูจากไกล ๆ วันหลังจะมาใหม่ เช้า ๆ กว่านี้หน่อย แหะ ๆๆ

พอเสร็จจากวิหารเซียนแล้ว คุณคนเขียนก็ขับรถพาลูกทัวร์ไปที่วัดเขาชีจัน ไปดูพระพุทธรูปแกะสลักที่ใหญ่ที่สุดในโลก

ขอพักก่อนนะ …

คุณมะลิถ่ายรูปแมว คุณคนเขียนถ่ายรูปหมา :D

ระหว่างเดินหลบ ๆ อยู่ตามร่มไม้ คุณคนเขียนบังเอิญเหลือบไปเห็น หมีโคอาล่า ..

แต่พอมองกลับไปอีกที … อ้าว เป็นลิงไปแล้ว

เดินได้สักพัก ก็ต้องยอมแพ้ หันไปหามา มองเห็นหมาอีกแล้ว

ว่าแล้ว กลับโรงแรมไปเลียนแบบหมาดีกว่า …

ตื่นมาก็ได้เวลาอาหารเย็นอีกตามเคย … คราวนี้ไปอีกร้านนึงที่มีคนแนะนำมา ระหว่างทางขับไปก็หลงเข้าวัดไปทีนึง แต่ดันหลงตอนทุ่มกว่า ๆ วัดก็ไม่เปิดไฟ … น่ากลัวมากก

กลับรถวนมาใหม่จนเจอร้านที่ว่า มีสองร้านติดกัน ร้านนึง “ทะเล” (ที่คนแนะนำ) กับอีกร้าน “ปรีชา” (คนรับทานเยอะมาก) แต่ไหน ๆ ก็ไหน ๆ เค้าแนะนำมา เราก็ไปร้านที่เค้าแนะนำละกัน

พอไปถึงร้านอาหาร มีหมาคอยต้อนรับ

คราวที่แล้วยังไม่ได้รับทานปูผัดผงกะหรี่ คราวนี้เลยสั่งมาด้วย

(เอ็นหอย คุณคนเขียนไม่ชอบ อย่างกับเคี้ยวหมากฝรั่ง)

รสชาติก็พอใช้ได้ แต่หลังอาหารมื้อนี้ คุณคนเขียนท้องเสียเล็กน้อย คาดว่าจะเป็นปูใดปูหนึ่ง แหะ ๆๆๆ

เสร็จจากอาหารเย็น ก็เดินทางหาของหวาน ไม่งั้นไม่ครบสูตร … ไปหยุดกันที่ร้านไอศครีมแถว ๆ พัทยากลางครับ

เอ๊ะ หรือท้องเสียเพราะรับทานไอศครีมมากไป … เป็นไปได้เนอะ

พอรับทานเสร็จแล้ว ก็คุยกันว่า เดินย่อยสักหน่อยเถิด ก็เลยเดินเข้าไปใน walking street กัน ระหว่างทางคุณคนเขียนเจอกลุ่มหมานอนกันอยู่

กลับมาถึงโรงแรมได้สักพัก ก็มีเสียงระเบิดดังสนั่นหวั่นไหว ตกใจหมด … ทีแท้ เค้าจุดพลุกัน ก็เลยแอบถ่ายพลุมาได้เบลอ ๆ สองสามรูป

นั่นคือหมดวันศุกร์ครับ …

วันเสาร์ใช้เวลานอนยาวววไปซะครึ่งค่อนวัน กว่าจะออกจากห้องได้ก็เกือบเที่ยง เลยขับรถไปรับทานอาหารที่ outlet mall แล้วก็เดินดูของสักนิดหน่อย แล้วก็กลับมานั่ง ๆ นอน ๆ ที่โรงแรม จนหมดวันไป … วันนี้เป็นวันแรกที่เรียกว่า พักผ่อน จริง ๆ

ว่าแต่ คุณคนเขียนสังเกตตั้งแต่เมื่อคืนแล้วว่า พัทยามีคนต่างชาติเยอะมาก แต่ไม่ใช่เป็นคนต่างชาติที่มาเที่ยว … ฮืมมมม

วันอาทิตย์ตื่นมาสาย ๆ จัดการเก็บของแล้วก็ checkout จากโรงแรม ระหว่างทางกลับก็แวะหนองมนอีกครั้งหนึ่ง ซื้อของฝากเล็ก ๆ น้อย ๆ ติดไม้ติดมือ แล้วก็กลับถึง กทม ช่วงเย็น ๆ ครับ

ทั้งหมดทั้งสิ้น เที่ยวสองวัน นอนสองวัน … แล้วก็กลับมาทำงาน (พยายาม)เก็บตัง ถ้าเป็นไปได้ ทริปหน้าไปโรมครับ

สวัสดีครับ

(แก้สีรูปคราวนี้ ใช้ Aperture อย่างเดียว สีกระโดดไปกระโดดมา … ว๊า แย่จัง)