พ่อ

None other than, my very own father. :)

~

เมื่อก่อน ครั้งฉันเป็นเด็กน้อย คอยแต่คลาน พ่อหัด ตั้งไข่ ให้จนฉันเดินเป็น เตาะแตะ ก้าวที่ละน้อย ค่อย ๆ เข็น จับเกาะ พ่อเดินเล่น ตามประสา เยาว์วัย

พ่อถอดรองเท้าไว้ ให้เห็นตรงนอกชาน ฉันเจ้าเด็กน้อยลองใส่สวม เดินภูมิใจ อยากใส่ไว้ให้เหมือน แม้จะหนักยังเดินไหว พ่อยิ่งใหญ่ เหมือนภูเขา เราจะตาม

ข้างหน้าที่ทิ้งไว้ คือรอยเท้าที่พ่อเดิน ลูกเหยียบย่าง ไม่ห่างเหิน เดินตาม ย่ำบุกป่าเขาลำเนาไพร ไม่ครั่นคราม เด็กน้อยตามอย่างพ่อ ไม่ท้อเดินไป

เติบใหญ่ถึงวันนี้ พบชีวิตที่ผกผัน ฉันจึงได้รู้ ว่าการเดิน ไม่ง่ายดังใจ วันที่ถูกทุกข์ทับถม ขมขื่นใจ สักเพียงไหน รองเท้าพ่อคู่ใหญ่ ยังสอน ใจเรา

วันที่ถูกทุกข์ทับถม ขมขื่นใจ สักเพียงไหน พ่อยิ่งใหญ่ เหมือนภูเขา เราจะตาม …

~

Miss you Dad.