รอยเท้าคู่นั้น

คืนหนึ่งฉันเดิน เดินไปบนผืนทราย มีรอยเท้าเรียงรายที่ผ่านมา คู่หนึ่งเป็นของฉัน อีกคู่เป็นของพระองค์ เราพากันเดินมุ่งตรงไป ไม่เคยหวั่น

ความลำบากมากมาย แต่ใจฉันนั้นไม่หวั่น เพราะมีองค์พระเยซู ผู้ร่วมทาง ให้กำลังใจยามล้มลง อดทนพยายามสู้ต่อ จะขอเดินมุ่งไป อย่างไม่เกรงกลัว

แต่เมื่อมองกลับไปฉันเห็น มีรอยเท้าเพียงลำพัง โดดเดี่ยวอ้างว้าง ไร้จุดหมาย ฉันจึงร้องถามพระองค์ ใยปล่อยให้ฉันเดียวดาย ยามที่มีทุกข์มากมายในชีวา

ฉันได้ยินพระองค์ทรงตอบ บอกกับฉันในใจ ว่าเราไม่เคยทิ้งเจ้าไปห่างไกล คราใดที่เจ้าทุกข์ทน สับสนในความทุกข์ใจ ครานั้นเราอุ้มเจ้าอยู่ ในอ้อมอกเรา

คราใดที่เจ้าทุกข์ทน สับสนในความทุกข์ใจ รอยเท้าคู่นั้นเป็นของเราเอง