พิการ

เช้าวานนี้ คุณคนเขียนตื่นมาพร้อมกับอาการปวดเท้าซ้ายพอประมาณ ทีแรกก็นึกว่าสงสัยจะนอนไม่ดี เอาเท้าไปถึบไปเตะอะไรเข้า นอนขี้เกียจพอประมาณ ก็เตรียมลุกขึ้นมาอาบน้ำ พอเอาเท้ายันพื้นเตรียมจะลุกขึ้นเท่านั้นหละครับ มันแปร๊บบบบบแบบที่นั่งกลับลงไปแทบไม่ทัน ลองสังเกตุดูดี ๆ ก็พอเห็นว่า อาการปวดมันมาจากบริเวณข้อนิ้วหัวแม่เท้า

วานนี้คุณคนเขียนก็เลยเขียนใบลาส่งให้ตัวเอง … ไม่ไปทำงานหนึ่งวัน

ทีแรกนึกว่าพักสักหนึ่งวัน ไม่ขยับตัวไปไหน ทายาแก้อักเสบสักหน่อย มันก็คงหาย (แต่ก็ยังติดใจอยู่ว่า มันเกิดอะไรขึ้น เพราะดูรอบ ๆ แล้ว มันก็ไม่ได้มีอะไรขยับเขยื้อนให้เข้าใจได้ว่า ทะลึ่งไปเตะมันเข้าตอนหลับ) ผลปรากฎว่า ยิ่งตกบ่าย มันยิ่งมีอาการปวดมากขึ้น แต่คุณคนเขียนก็ยังมั่นใจว่า ยาทาแก้ปวดที่ใช้ประจำน่าจะช่วยได้ ก่อนนอนก็เลยทาไปอีกรอบนึง

คืนวานนี้ทั้งคืน นอนหลับ ๆ ตื่น ๆ เพราะมันปวดให้รู้ตัวได้ตลอดเวลาเลย เช้าวันนี้คุณคนเขียนเลยตัดสินใจว่า เดินกะเผลกเข้าไปที่ office จัดการงานการดูว่ามีอะไรค่ังค้าง และก็รอสัมภาษณ์พนักงานใหม่ เสร็จแล้วก็จะกลับเร็วก่อนเวลา เพื่อแวะไปหาหมอสักหน่อย … ระหว่างวัน มันปวดได้ปวดดี ปวดเป็นจังหวะ ให้พอได้รู้ตัวว่า ยังมีเท้าอยู่ —”

ได้เจอหมอตอนสี่โมงเย็นกว่า ๆ แต่ตอนที่เจออาการปวดมันกลับหายไปหมดแล้ว ถ้าไม่เอานิ้วไปกดตรงบริเวณที่อักเสบ หรือถ้าไม่เดินไปเดินมา ก็แทบจะลืมไปเลยว่า … พิการ

หมอบอกว่ามีอาการ “ข้ออักเสบ” (ไม่บอกก็พอเดาได้นะหมอนะ) แล้วก็ให้ยาแก้อักเสบ กับยาแก้ปวด

รอดูกันต่อไปว่า ยาสองขนานจะช่วยให้คุณคนเขียนเดินได้เร็วเหมือนเดิมเมื่อไหร่ …

เดี๋ยวคงต้องไปเขียนกฎบริษัทใหม่อีกข้อ … ถ้าผู้บริหารพิการ หยุดได้ไม่จำกัด ไม่หักเงินเดือน

ส่วนตอนนี้ คุณคนเขียนขอไปนอนพิการดูทีวีก่อนหละครับ

สวัสดีครับ