นึกได้ เลยมาเขียน

แถวที่ทำงานของคุณคนเขียนมีร้านกาแฟเปิดใหม่ร้านนึงครับ เป็นร้านเล็ก ๆ (มาก ๆ) เปิดได้ประมาณ 2 เดือนแล้วกระมัง แรก ๆ ที่คุณคนเขียนแวะเข้าไปก็จะเจอเจ้าของร้านอยู่ตลอดเชียว รสชาติกาแฟก็จัดว่าใช้ได้ทีเดียวหละ อันนี้ไม่เทียบกับกาแฟตราดาว เพราะยังไงคุณคนเขียนก็ชอบกาแฟตราดาวมากกว่าอยู่แล้ว และที่สำคัญ คุณคนเขียนไม่ใช่ “นักชิมกาแฟ” ครับ คุณคนเขียนเป็นแค่ “คนดื่มกาแฟ” เพราะฉะนั้น คุณคนเขียนไม่มานั่งสนใจว่า อาราบีก้า มันต่างกับ น้ำชา ตรงไหน ;)

อีกอย่าง บรรยากาศในร้านก็ดี๊ดี ตอนนั้นคุณคนเขียนคิดไว้ถึงกับว่า ‘สงสัยจะได้เป็นลูกค้าประจำร้านนี้แน่ ๆ เลยทีเดียว’

สองสัปดาห์ผ่านไป คุณคนเขียนเริ่มสงสัยว่ามันร้านเดิมรึเปล่า … กาแฟรสชาติไม่คงที่ถาวรซะเลย คุณคนเขียนก็ไม่ได้เรียกร้องอะไรมากมายครับ เอาแค่ให้รสชาติมันใกล้เคึยงกันก็พอแล้ว แต่นี่บางวันก็จืดชืด บางวันกลับหวานเจี๊ยบ คุณคนเขียนเลยคิดอยู่ว่า กลับมาชงกินเองท่าทางจะดีกว่า ถึงมันจะไม่ได้อร่อยอะไรมากมาย (อันที่จริงต้องบอกว่า รสชาติไม่ได้เรื่องงงง) แต่มันก็ยังคงรสชาติเดิม ๆ ได้ทุกวัน

ได้แค่คิดครับ เพราะตอนหลังเดินไปเจอ “รถเข็นขายกาแฟ” อยู่ไม่ห่างกันมากนัก ใช้เครื่องชงกาแฟเล็ก ๆ แต่รสชาติถูกใจคุณคนเขียนเป็นอย่างยิ่ง … ที่สำคัญ รสไม่เปลี่ยน อย่างไงอย่างงั้น

(อ้อ คุณคนเขียนก็ยังไม่เคยได้เจอเจ้าของร้านกาแฟร้านใหม่นั้นอีกเลย)


อันนี้ไม่เกี่ยวกับร้านกาแฟ … เมื่อคืนคุณคนเขียนดูสัมภาษณ์ ผบ.ทบ. … ชอบบบบบบ