อย่าเลยลูก

เมื่อประมาณต้นเดือนที่ผ่านมา คุณคนเขียนก็ไปเดินเล่นพารากอนหลังไปโบสถ์ตามปกติ แล้วคุณคนเขียนก็บังเอิญเดินเข้าไปในร้านขายกล้อง แล้วก็บังเอิญไปเห็นกล้องรุ่นใหม่ (กว่าที่มี) ตัวหนึ่ง ทีแรกก็ตั้งใจจะเข้าไปดูเฉย ๆ ว่ามันมีอะไรใหม่ แต่พอดู ๆ ไป ก็มีพนักงานขายเดินมาบรรยายสรรพคุณให้ฟัง … เออ น่าสนใจ

ก็ลองถามนู่นถามนี่ ถามความแตกต่างจากไอ้อันที่มีอยู่ พนักงานก็ดันทะลึ่งใจดี “ลองเล่นได้เลยพี่” คุณคนเขียนก็ไม่อยากขัดศรัทธา … ลองเล่นซะเลย

เล่นได้สักพัก กิเลสก็ตามมา ความอยากได้เข้าครอบงำ คุณคนเขียนพยายามหาเหตุผลมากลบความอยากอยู่หลายข้อ แต่หาเท่าไหร่ก็ไม่สามารถจะลบความอยากได้ออกไปจากสมอง คุณคนเขียนก็เลยตกลงปลงใจ … เอาก็เอาวะ

คุณคนเขียนก็ถามไปว่า “มีตัวไหมรึเปล่า” พนักงานตอบกลับมาว่า “มีพี่มี เหลืออีกตัวนึงพอดีเลย” คุณคนเขียนก็ถามต่อว่า “รับบัตรเครดิตไม๊” “โอ้ ขอโทษจริง ๆ ครับพี่ เครื่องรูดบัตรยังใช้ไม่ได้เลย” พนักงานตอบมา %(me)คุณคนเขียนมาคิดทีหลังว่า หรือนี่เป็นการเตือนครั้งที่หนึ่ง%

คุณคนเขียนก็ยังไม่ได้เอะใจอะไร ก็ถามไปว่า “งั้น แถวนี้มี ATM อยู่ที่ไหนมั่งหนะ” หลังจากพนักงานบอกทางเสร็จ คุณคนเขียนก็แจ้งให้ผู้ร่วมเดินห้างตรวจสอบกล้อง และอุปกรณ์ในกล่องให้เรียบร้อย นัยว่าเดี๋ยวพอกลับมาจะได้หยิบใส่ถุงไปได้เลย แล้วคุณคนเขียนก็ไม่ลืมที่จะบอกให้ตรวจดูจุดเสีย (hot/bad pixel) ในตัวรับภาพด้วย … แล้วคุณคนเขียนก็เดินออกจากร้าน มุ่งหน้าไปยังตู้ ATM

พอมาถึง ATM ก็เริ่มกดสตางค์จากธนาคารคุ้นเคย สักพักเครื่องก็แจ้งว่า “มีแบงค์ 100 บาทเท่านั้น จะเอาไหม” แหม ถือแบงค์ร้อยในจำนวนของราคากล้อง คงไม่ดีแน่ ไม่เอาละกัน ก็เลยเดินไปอีกเครื่องข้าง ๆ เครื่องนี้แจ้งว่า “มีแบงค์ 500 กับ 100 จะเอาไหม” คุณคนเขียนก็นึกในใจว่า ‘ถ้ามันมี 500 แค่สองใบ แล้วนอกนั้นเป็น 100 ก็ไม่น่าจะดี’ ก็ลองเดินไปดูตู้ข้าง ๆ อีกตู้หนึ่ง … คราวนี้สำเร็จ ได้เงินมาตามราคากล้องพอดิบพอดี %(me)คุณคนเขียนก็มาคิดทีหลังว่า หรือนี่เป็นการเตือนครั้งที่สอง%

กลับมาถึงร้าน ก็กำลังจะลงมือทดสอบ pixel กันพอดี คุณคนเขียนก็เดินไปดู หลังจาก program ประมวลผลได้สักพัก จุดสีแดง ๆ ที่แสดง pixel ที่เสียก็โผล่มาให้เห็นอยู่ 4 จุด คุณคนเขียนยังไม่ยอมแพ้ “ไหน ๆ ลองถ่ายใหม่ แบบนี้ ๆ ซิ” แล้วก็ลองทดสอบใหม่ ผลที่ได้ก็เป็นจุดเสีย 4 จุดเหมือนเดิม

ทันใดนั้น คุณคนเขียนก็เอะใจ นึกไปถึงสองเรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อไม่ถึงยี่สิบนาทีที่ผ่านมา เหลือบมองขึ้นไปข้างบนเล็กน้อย พร้อมกับนึกในใจว่า “Dear God, are you telling me not to buy a new camera?” (แปลได้ประมาณว่า กำลังจะบอกว่า ไม่ควรซื้อกล้องใหม่ใช่ไหมเนี่ย)

คุณคนเขียนก็หันไปบอกกับพนักงานขายว่า “งั้นเดี๋ยวรอตัวใหม่มาก่อนละกันนะ เดี๋ยวแวะมาดูใหม่” และจนถึงวันนี้ คุณคนเขียนก็ยังไม่มีความอยากได้กล้องใหม่อีกเลย

เล่าให้ฟังตลก ๆ ครับ อย่าคิดมาก :)