ชายเดินเรือ กับ ฝันกลางวัน

วิสูตร แสงอรุณเลิศ เขียน / Bruno Brugnano เล่น / ธัญนันท์ มหาพิรุณ ร้อง

เรื่องราวเคยเล่าขาน เขาคนนั้นกับเรือ จับปลามาสิบปีเขาเริ่มเบื่อ แผ่นหลังต้องสู้ฟ้า หน้าสู้น้ำทะเล นื่คือชีวิตชายเดินเรือ

แล้วในคืนหนึ่งนั้น เขาฝันไปแปลกแปลก ฝันดูแจ่มชัดจนเหมือนจริง

ได้ลอยล่องออกไป ไกลแสนไกลอ้างว้าง และยังล่องออกไป จนได้เจอกับเกาะร้าง ผูกเรือไว้ลงไป สำรวจทุกเส้นทาง ได้เจอกับวังใหญ่โตเหลือเกิน ได้ค้นพบอาหารน่าทานมากมายในครัว ได้ค้นพบเงินทอง อีกเสื้อผ้านับหมื่นตัว ได้เจอเพชรนิลจินดา กองอยู่สูงท่วมหัว แล้วพลันรู้สึกตัวและตื่นขึ้นมา เขาพบว่าฝันไป

ตั้งแต่ในวันนั้น เขาก็เลิกจับปลา อยากอยู่แต่ในฝันไม่เคยเบื่อ ปล่อยเรืออยู่อย่างนั้น นอนวาดฝันกลางวัน นี่คือชีวิตชายเดินเรือ

หลายฤดูผ่านไป ฝนลมแรงแดดฝุ่น ทำให้เรือผุพังการใช้งาน

ไม่อาจล่องออกไป เพียงนั่งมองตรงนี้ ไม่อาจล่องออกไปปลาสักตัวก็ไม่มี ไม่อาจล่องไปไกล ไม่อาจเป็นเศรษฐี ที่เป็นอย่างนี้ก็เพราะฝันนาน

ไม่ได้พบอาหาร ไม่ได้ร่ำรวยมาเหลือ ไม่ได้พบเงินทอง และไม่มีแม้แต่เรือ ไม่เจอเพชรนิลจินดา เขาหมดไม่มีเหลือ สูญเรือสิ้นแรงไม่มีหนทาง ไม่เหลืออะไรเลย