Multiple Standard (Double is not enough)

ถ้าวันหนึ่งคุณ ๆ ไปเดินเล่นตามห้างใน กทม อยู่ดี ๆ ก็มีคนมาหยิบฉวยเอากระเป๋าสตางค์ที่วางเอาไว้บนโต๊ะไป คุณ ๆ รีบไปแจ้งตำรวจเพื่อตามหาตัวคนร้าย … คุณ ๆ คิดว่าจะใช้เวลานานเท่าไหร่ในการตามหาครับ?

คุณคนเขียนก็บอกไม่ได้เหมือนกันว่าตำรวจต้องใช้เวลาในการสืบหานานสักเท่าไหร่ แต่มีอยู่กรณีหนึ่งที่ตำรวจถึงกับต้อง “ระดมพล” กันเพื่อมาสืบหาคนร้าย เพราะกระเป๋าที่โดนหยิบฉวยเอาไป ไม่ใช่กระเป๋าของคนทั่ว ๆ ไปหนะสิครับ … มันเป็น[“กระเป๋าของภรรยาท่านผู้นำ”:http://www.komchadluek.net/news/2004/12-27/p1-15896623.html]

งานนี้ตำรวจมายกมากันตั้งแต่ระดับผู้บัญชาการ ไล่ลงไปถึงผู้กำกับเลยทีเดียว

คุณคนเขียนไม่สนใจหรอกครับ ว่าเค้าจะจับคนร้ายได้กันเมื่อไหร่ แต่คุณคนเขียน “ข้องใจ” ตรงที่ว่า ทำไมความกระตือรือร้นมันถึงได้ต่างกันอย่างกับฟ้ากับเหวอย่างนี้ ทั้ง ๆ ที่กระเป๋าใบที่โดนหยิบไป มีเงินสดอยู่จำนวนไม่มาก บัตรเครดิต และก็เครื่องประดับอีกหน่อย … เอาง่าย ๆ ครับ ถ้าเรา ๆ ท่าน ๆ ไปทำของจำนวนเท่า ๆ กันหายมั่งหนะ จะมีผู้บัญชาการ ผู้กำกับมานั่ง “ประชุมเครียด” เพื่อตามหาตัวคนร้ายบ้างไหม?

คุณคนเขียนเห็นว่าคำว่า “เลือกปฏิบัติ” ยังน้อยไปที่จะเอามาบรรยายสิ่งที่เกิดขึ้นนี้ นี่แค่กระเป๋าโดนขโมยยังดิ้นรนกันซะอย่างกับปลาขาดน้ำ ไปขวนขวายหาเทปจากกล้องวงจรปิดตามห้างซะทั่วเมือง แต่หลาย ๆ ครั้งที่คนธรรมดาโดนยิงตาย จนป่านนี้ยังจับคนยิงไม่ได้เลย … สงสัยจะกลัวโดนย้ายไปกวาดขยะที่ทำเนียบ เลยต้องรีบจับผู้ร้าย

แต่จะทำยังไงได้หละครับ เกิดมาจน (กว่าเขา) และไม่ได้เป็นญาติกับท่านผู้นำ มันก็ต้องทนกันต่อไป

บ่นเท่านี้หละครับ สวัสดีครับ