The "AF" Phenomenon - Part I

ทุกวันนี้คงไม่มีคุณ ๆ ที่ไม่รู้จักรายการ live show ที่ชื่อว่า Academy Fantasia ละมังครับ รายการนี้ออกอากาศสด ตลอด 24 ชั่วโมง มาก็เกือบจะครบเดือนแล้ว %(me)แม้แต่เวลามันนอน ก็ไปถ่ายมัน เอาสิเอ๊า% คุณคนเขียนได้มีโอกาสดูบ้างไม่ดูบ้างอยู่หลายครั้ง คงจะไม่เป็นปัญหากระมัง (หรือทับหัวแม่ตีน .. พูดตามท่านผู้นำนะเอ๊า) ถ้าคุณคนเขียนจะขอวิจารณ์รายการที่ว่านี้สักหน่อย

concept ของรายการตามที่ ubc promote เอาไว้มีประมาณว่า ผู้สมัครที่ได้รับการคัดเลือกมาแล้วจำนวน 12 คน จะมาอยู่ร่วมกันเป็นเวลา 2 เดือนกว่า ๆ %(me)หรือที่คุณคนเขียนเรียกว่า “เอามาขังไว้ด้วยกัน” นั่นเอง% เพื่อเรียนร้อง เรียนเต้น และทุกสิ่งทุกอย่าง เพื่อผลสุดท้ายที่ได้คือ อนาคตการเป็นศิลปิน และที่สำคัญคือ รางวัลไม่ว่าจะเป็นบ้าน เป็นรถ ฯลฯ %(me)ไม่รู้ว่าคนที่เข้าแข่งอยากเป็น “ศิลปิน” กันจริง ๆ หรือแค่อยากได้บ้านได้รถ เหมือนที่มีคนนึงใน 12 คนพูดเอาไว้ชัดเจนนัก%

ทุก ๆ สุดสัปดาห์ของการแข่งขัน (คือวันเสาร์) ก็จะมี concert ของผู้เข้าแข่งขันทั้งหมด โดยทางรายการจะมอบหมายเพลงโจทย์ให้แต่ละคนไปทำความเข้าใจ ไปหัดร้อง หัดเต้น เพื่อที่จะไปแสดงในวันเสาร์ โดยจะมีผู้วิจารณ์ (commentators) เป็นผู้ให้ความเห็นถึงผลของการฝึกซ้อมในแต่ละสัปดาห์ %(me)คุณคนเขียนชอบคำวิจารณ์ของคุณ “นายสะอาด” เป็นที่สุด ตรงใจ ตรงเผง ไม่เกรงใจฟ้าดิน ดีจริง ๆ% … และตอนท้ายของ concert ก็จะมีการประกาศว่า หนึ่งในผู้เข้าแข่งขันที่ได้ ‘คะแนน vote’ น้อยที่สุด จะถูกคัดออกจากการแข่งขัน

การ vote ที่ว่าก็คือผลรวมตลอดสัปดาห์ของการส่ง SMS ของคนดูทางบ้านเข้ามาให้คะแนนผู้เข้าแข่งขันแต่ละคนครับ แต่นักวิจารณ์ที่มานั่งดูทุก ๆ วันเสาร์นั้นแทบจะไม่ได้มีผลอะไรกับการคัดคนออกเลย

ถึงตรงนี้คุณคนเขียนก็คงจะบอกไม่ได้ว่า การ vote ดังกล่างมีพื้นฐานมาจากอะไร แต่ถ้าจะว่ากันตามจริงแล้ว การให้คะแนนก็ “น่าจะ” มีพื้นฐานมาจาก ความสามารถ ความพยายาม พัฒนาการ และอาจจะรวมไปถึง บุคลิก รูปร่าง หน้าตา อะไรก็ว่าไป

จากความเห็นในหลาย ๆ แหล่ง ผลคะแนนที่ออกมาในแต่ละสัปดาห์ค่อนข้างจะขัดหูขัดตาคนดูอยู่พอสมควร โดยเค้าก็อ้างกันว่า ‘คนที่สมควรออกก็ยังอยู่’ ‘บางคนยังได้คะแนนสูงปรี๊ดจนผิดปกติ’ ‘คนที่ออกไป ไม่สมควรต้องออกเลย เพราะเก่ง ๆ กันทั้งนั้น พรสวรรค์ดีเลิศ’ ตรงนี้คุณคนเขียนก็คงจะไม่สามารถวิพากษ์วิจารณ์ได้หละครับ เพราะแต่ละคนก็มีมุมมองต่าง ๆ กันไป … แล้วแต่จะคิด แล้วแต่จะมองครับ

วันนี้เอาภาพรวมก่อนละกัน คราวหน้าจะมาเจาะประเด็นว่าชอบอะไร ไม่ชอบอะไร

อ้อ วานนี้คุณคนเขียนไปรับทานที่ร้าน “Tony Roma’s”:http://www.tonyromas.com/ ครับ ร้านนี้เค้าขายพวกซี่โครงย่าง (BBQ Ribs) อะไรนี่แหละ ไปรับทานครั้งแรกที่ไหนไม่รู้ จำไม่ได้เพราะตอนนั้นเพิ่งไปอยู่ San Francisco ใหม่ ๆ รู้แต่ว่าออกนอกเมืองไปหน่อยนึง ต่อมาที่ประจำที่ไปบ่อย ๆ จะอยู่ที่ Monterey Bay .. จริง ๆ ก็ได้ยินมานานว่าที่ ก.ท.ม. ณ Thai Bay (อ่าวไทย ไง) ก็มีเหมือนกัน แต่ไม่ได้แวะไปตามหาสักที เมื่อวานมีโอกาสเลยแวะไปชิม … อร่อยครับ!!!

!/gallery/misc/tonyroma.jpg!

กว่าจะรู้ตัวอีกที ในจานก็มีแต่กระดูกเต็มไปหมดแล้ว เลยไม่ได้ถ่ายภาพ Original Baby Back Ribs มาแปะ … เอากระดาษพันส้อมกะมีดแทนละกันครับ :P

สวัสดีครับ