ตู้เย็น

หลังจากที่นั่งเปิดหนังสือพิมพ์ดูผ่าน ๆ มาสี่รอบแล้ว ไม่มีข่าวอะไรน่าสนใจที่จะเอามาเขียนถึงซะเลยจริง ๆ ทำยังไงดีเนี่ย .. เออ เล่าเรื่องตู้เย็นที่บ้านให้ฟังดีกว่า .. :D

  • ถ้ากำลังรับประทานอาหารอยู่ หรือเพิ่งรับประทานเสร็จ ไปรอย่อยซะก่อนนะ แล้วค่อยมาอ่านใหม่!

Oh … For those of you who was born with highly creative brain, drop by “Named my little brother”:http://board.macsf.net/index.php?act=ST&f=6&t=118 thread and propose a name (or more) for Jaam’s car. Heheheh … Me still thinking. :P

โอเค ตู้เย็น … โดยทั่ว ๆ ไปตู้เย็นตามบ้านนี่เค้าก็เอาไว้เก็บของสดจำนวนหนึ่งชะมะครับ แล้วก็อาจจะมีของอย่างอื่นบ้างเล็ก ๆ น้อย ๆ เช่น เครื่องดื่ม กับข้าวเหลือรับประทานจากมื้อที่แล้ว อะไรพวกนั้น พอให้รกตู้เย็นได้กำลังงาม ซึ่งส่วนใหญ่ก็สามารถจะนำมาใช้ นำมารับประทานได้ด้วยความไม่ยากลำบากนัก แต่ตู้เย็นบ้านคุณคนเขียนนี่สิ … (อยากมีกล้อง ดิ๊จิ๊ต้อน จริง ๆ เลย!)

ก่อนหน้านี้บ้านของคุณคนเขียนมีตู้เย็นเล็ก ๆ อยู่ 1 ตู้ครับ อยู่มาได้นานมากจนกระทั่งวันหนึ่ง ท่านผู้นำในบ้านเริ่มรู้สึกหงุดหงิด เนื่องจากว่าตู้เย็นไม่มีที่วางของ ก็เลยสังซื้อตู้เย็นตู้ใหม่ใหญ่กว่าเดิมเข้ามา ทำไมตู้เย็นตู้เก่าไม่มีที่วางของหนะหรือครับ ลองไปเปิดดูก็ได้คำตอบว่า “ทั้งตู้” มีแต่กล่องพลาสติกที่อัดแน่นไว้ด้วย “ยาจีน” ขนานต่าง ๆ (ทั้งหมดประมาณ 10 กล่อง กับอีก 7-8 ถุง) เข้าใจว่าถ้าเอาทั้งตู้มาต้มกินทีเดียวเนี่ย ไม่ตาย ก็เป็นยอดมนุษย์ไปเลย … ตอนนี้ตู้เย็นตู้เก่ามีหน้าที่ “กินไฟ” ไปวัน ๆ เพราะ “ยาจีน” ในตู้นั้นก็ไม่ค่อยจะได้ถูกใช้เท่าไหร่ อีกอย่าง ผู้นำไปวางหามีความรู้ด้านยาจีนไม่ เป็นประเภท “เค้าว่ากันว่า” ซะมากกว่า คุณคนเขียนไม่ขอมีส่วนร่วมครับ กินแล้วตายใครจะรับผิดชอบ(ฟะ?)

มาพูดถึงตู้เย็นตู้ใหม่กันดีกว่า (อ้อ ใหญ่กว่าตู้เก่าประมาณ 1.5-2 เท่าได้มั้ง กี่ Q ก็ไม่รู้ ไม่เคยเข้าไปนั่งวัดซะด้วยสิ) เริ่มกันจากประตูเลยละกัน เปิดมาก็จะเจอขวดเล็ก ๆ กระปุกเล็ก ๆ วางระเกะระกะอยู่เต็มชั้นวางขวดน้ำ 1 ชั้น มองดี ๆ ก็ไม่ใช่อะไรอื่น เครื่องสำอางค์ ครับ เต็มไปหมด แล้วไอ้ที่ผู้นำไปวางจะหยิบใช้อยู่จริง ๆ นี่ก็นับชิ้นได้ บางอันนี่หมดอายุไป 8 ปีแล้วแต่ก็ยังเก็บอยู่ เพราะว่าเสียดาย (แต่ผู้นำไปวางก็ไม่กล้าใช้หรอกนะ) ตู้เย็นอันนี้มีชั้นวางขวดน้ำ 2 ชั้น พอมองลงไปชั้นล่างก็เจอกระปุกใส ๆ ฝาแดง ๆ อยู่ 1 กระปุก ยกขึ้นมาดูแล้วก็ตกใจ นึกว่าเป็นหนอนดอง สืบความได้ว่าเป็นผักดองชนิดหนึ่ง เข้าใจว่าวางมานานมากพอสมควรแล้ว ด้านข้างมีกระป๋องสีขาวภายในบรรจุ “ยาจีน” (มันมาถึงนี่เลย) จำนวนขลุกขลิก ไม่ยอมใช้ให้หมด ๆ ไป เหตุผลเดิม ๆ คือ เสียดาย … สุดท้าย เป็นขวดน้ำผลไม้จากนอก (prune juice หนะ) ที่ไปซื้อ (หรือโดนหลอกขาย) มาจากแม่ค้าข้างถนนมาในราคา 500 บาท ที่บอกว่าโดนหลอกขายเพราะว่า ไปเห็นที่ lotus ขายอีแบบนี้เหมือนกัน ขวดละ 145 บาทเอง %(me)เมื่อวานนี้ก็โยนอะไรทิ้งไปไม่รู้ จำไม่ได้แล้ว เพื่อที่จะเอา “ซอก” เล็ก ๆ มาใส่ขวดนมสดที่ซื้อมา 3 ขวด แล้วทั้งตู้ก็มีของคุณคนเขียนอยู่แค่นั้นแหละ .. 3 ขวด!%

แค่ประตูก็ยาวแล้ว ต่อ ๆๆ … ชั้นวางไข่ไก่นี่ไม่ต้องพูดถึง มีไข่อยู่ครึ่งชั้น ส่วนอีกครึ่งเป็น พริกกะเกลือ ที่ได้มาจากการซื้อผลไม้ ถามว่าเก็บไว้ทำไมเยอะแยะ (นับเมื่อวาน 9 ถุง) “กินไม่หมด เสียดาย” … ข้ามมาในตู้เย็น บริเวณช่องเก็บผักสด เปิดออกมาเจอก้อนขาว ๆ จำนวนมากอยู่ในถุง พิเคราะห์ดูแล้วได้ความว่าเป็น water chestnut หรือคนไทยรู้จักกันในนามของ “แห้ว” นั่นเอง ผู้นำมาวางอ้างว่า เอาไว้ทำลูกชิ้นกุ้งแจกชาวบ้านเค้า อาทิตย์ที่แล้วก็แจกไปตั้งเยอะแยะ คนชอบกัน คุณคนเขียนจำได้อาทิตย์ที่แล้ว คุณคนเขียนนี่แหละ หยิบไอ้ถุงแห้วที่ขึ้นราไปกว่าครึ่งที่ถังขยะไป %(me)มั่วนิ่มเหง ๆ% พอขุดลงไปใต้ถุงแห้ว ก็เจอถุงใส่ผักหลากชนิด ซึ่งพอขยับถุงเท่านั้นก็เริ่มส่งกลิ่นกันตลบอบอวล ตอนนี้ส่งไปให้หมอพรทิพย์ช่วยชันสูตรแล้ว ว่าเป็นผักชนิดใดบ้าง จะได้นำกลับไปทำพิธีทิ้งได้อย่างถูกต้อง! %(me)เมื่อวานตอนประมาณ 3 โมงเย็น ช่องใส่ผัก “ดูดี” ขึ้นมาหน่อยนึง เช้านี้ไปเปิดตู้เย็นหยิบขวดนม ผักมันกลับมาอีกแล้ว!!! %

ขึ้นมาชั้นบน แบ่งเป็นสองชั้น โดยปกติถ้าเห็นในหนัง (หรือบ้านของคุณ ๆ คนอ่านเอง) เนี่ย ก็จะมีเก็บทั้งของที่รับประทานเหลือเอาไว้ในภาชนะที่เหมาะสม หรือไม่ก็ของสด ผลไม้สด … ชั้นที่ติดกับช่องใส่ผักในตู้เย็นบ้านคุณคนเขียนก็บรรจุผลไม้สดเอาไว้เหมือนกันนะ แต่อย่าขุดเข้าไปด้านใน ๆ ซะหละ เพราะเมื่อวานขุดเข้าไปก็เป็นอึ้ง บรรยากาศคล้าย ๆ กับชั้นล่าง ส่วนขึ้นบนไปนิดนึงนี่เป็น “อาหารถุง” จำนวนหนึ่ง ที่ผู้นำมาวางอ้างว่าซื้อมาเพราะ “อยากกิน” เข้าใจว่าตอนนี้คงไม่อยากกินแล้ว เพราะเท่าทีดูมีอยู่สองถุงที่ขึ้นราไปแล้วเรียบร้อย นอกจากนั้นก็ยังมีขวดอีก 2-3 ขวด ซึ่งคุณคนเขียนก็คาดว่าคงมี “ยาจีน” หลง ๆ อยู่ในนั้นอีกตามเคย … เออ คุณ ๆ คนอ่าน ตู้เย็นบ้านคุณคนเขียนมืดหละ ไม่ใช่หลอดไฟขาดหรอก หลอดไฟมันโดนบังมิดหมด ตอนกลางคืนเวลาจะหาของเนี่ย ต้องใช้ไฟฉาย!

เอาหละ ขึ้น freezer ดีกว่า … ไม่รู้เป็นนิสัยที่เสริมส่งกันมาจากไหน เวลาซื้อเนื้อ หมู กุ้ง ปลา อะไรก็ตามเนี่ย มาถึงปุ๊บ ยัดเข้าตู้เย็นปั๊บ ไม่ว่าจะจำนวนซะเท่าไหร่ก็ตาม แล้วพอเวลาจะใช้ทีนึงก็ต้องเอามาตั้งทิ้งเอาไว้ให้ละลายซะทั้งหมด แต่ก็ใช้แค่จำนวนหนึ่ง แล้วก็เอากลับเข้าไปแช่เหมือนเดิม .. คุณคนเขียนเคย เปรย บอก จนกระทั่ง สั่ง ให้ผู้นำไปวางแบ่งจำนวนของเนื้อสดที่จะเอาไปแช่แข็งเป็นถุงเล็ก ๆ พอใช้แต่ละครั้ง เพื่อที่ว่าเวลาจะใช้ก็หยิบมาแต่พอดี คุณ ๆ คนอ่านรูไหม คำตอบคืออะไร … “เสียดายถุง มันเปลือง” (เอาสิเว้ย!) … นั่นแหละ freezer ที่บ้านคุณคนเขียนก็เลยเต็มไปด้วยกล่องพลาสติกเต็มไปหมด ที่บางกล่องก็มีของอยู่ข้างในแค่ครึ่งเดียว

มาเขียนนี่หงุดหงิดนะเนี่ย … จะซื้ออะไรมาก็ไม่มีที่จะเก็บ เชื่อไหม ถ้าซื้อตู้เย็นมาอีกตู้นึง มันก็เต็มอีก … นี่เล่าแค่ตู้เย็นนะเนี่ย ยังไม่ถึงห้องครัวเลย .. หุ!!!