อ่อนบน แข็งล่าง

เช้าเขียนเรื่องพม่าอีกดีกว่า ประมาณว่า อารมณ์ต่อเนื่องจากเรื่องที่ทิ้งเอาไว้เมื่อคืนนี้

จากที่บอกไปเมื่อสองวันที่แล้วครับ ที่ว่าทหารเริ่มใช้สื่อในการตอบโต้สื่อพม่า เนื่องจากกรณีที่หนังสือพิมพ์ The New Light of Myanmar ได้ตีพิมพ์ข้อความ ลบหลู่ สมเด็จพระนเรศวรมหาราช และสมเด็จพระนารายณ์มหาราช … หลังจากนั้นทางทหารก็ออกมาประกาศกร้าวว่าต้องการ คำขอโทษ จากผู้เขียน อันได้แก่ Dr Ma Tin Win (เค้าว่ากันว่าอ่านว่า มะ ถิ่น วิน) กับอีกสองสามคน รวมไปถึงผู้ตีพิมพ์ (เดี๋ยวกลับมาพูดเรื่องขอโทษ)

ข่าวเมื่อวันหยุดที่ผ่านมาออกมาว่า รัฐบาลโดยการให้สัมภาษณ์ของ นายกรัฐมนตรี และ รัฐมนตรีฯ กระทรวงต่างประเทศ “ไม่ได้เรียกร้องคำขอโทษจากพม่า” และยังบอกด้วยว่าความสัมพันธ์ระดับรัฐบาลของทั้งสองประเทศยังเป็นไปด้วยดี ส่วนปัญหาที่เกิดขึ้นอยู่เนี่ย เป็นเพียงความเข้าใจผิดของกองทัพ กับบุคลลไม่กี่คน … อืมมมม

เข้าใจว่าเป็นเรื่องที่รู้กันโดยทั่วไปว่า สื่อของพม่าทั้งหมดอยู่ภายใต้การควบคุมของรัฐบาล แม้แต่หนังสือพิมพ์ The New Light of Myanmar นี่ก็เป็นหนังสือแจกฟรีให้ ไม่มีวางขาย (ก็เป็นไปได้แต่สองอย่างคือ สำนักพิมพ์มันรวยมาก หรือไม่ก็รัฐบาลออกตังค์ให้) ผมก็คิดว่าคงจะพอสรุปได้ว่า ทุกอย่างที่ลงตีพิมพ์ในหนังสือเล่มที่ว่า ก็น่าจะผ่านสายตาของคนในรัฐบาลพม่า ไม่มากก็น้อย และที่สำคัญ ตั้งแต่มีเรื่องที่ว่านี้ออกมา ยังไม่เคยเห็นคำชี้แจงจากรัฐบาลพม่าเลยแม้แต่นิดเดียว … แล้วจะพูดได้ยังไง ว่ารัฐบาลพม่าไม่รู้เห็น?

พูดไปพูดมาก็กลับเข้าเรื่องเดิมครับ ทำไมรัฐบาลไทยถึงได้ทำ “เอาหูไปนา เอาตาไปไร่” ได้ถึงขนาดนี้ มันมีอะไรแอบแฝงอยู่ลึก ๆ รึเปล่า? ที่ผ่านมารัฐบาลประกาศนโยบาย อ่อนบน แข็งล่าง คือจะพยายามพัฒนาความสัมพันธ์ทางการฑูตระหว่างรัฐบาลทั้งสองประเทศ แต่ก็ยกให้กองทัพดูแลในเรื่องของการรุกล้ำอธิปไตยไป (ระเบิดมาตกในไทย อะไรพวกนั้น) … ดูไปดูมาเหมือน “อ่อนบน” เนี่ย จะเป็น ปัญญา ซะมากกว่าละมั้งครับ