Aggressiveness …

อ๊ะ โอ๊ะ … สงสัย annieSF จะรำคาญ ไล่เราไปเป็นนักเขียนซะแล้ว อิอิอิ ไม่เอาอะ เขียนหนังสือมันค่อนข้างจะ static อะ update ได้ไม่ค่อยได้ เขียนบน web นี่ update ได้เป็นวินาทีเลย เร็วดีชอบ ๆ … อีกเรื่องนึง (ช่วงแรกวันนี้เรามาตอบก่อน) เพิ่งจะรู้ว่าเดี๋ยวนี้เค้ามี ลป. = ลืมปายยยยยย ! เราก็นึกว่าเค้าบัญญัติศัพท์ใหม่สำหรับ ปล. … ฮุ ปล่อยให้งงตั้งนาน :p

เอาละ เข้าเรื่องกันดีกว่า วันนี้มีเรื่องอะไรมั่งเอ่ย อ้อ ๆๆ วันนี้วันเด็กครับ .. จบข่าว (จะให้เขียนอะไรอะ บอกเฉย ๆ อะนะ)

เมื่อเช้าเพิ่งมีโอกาสฟังรายการ “นายกฯ พบประชาชน” ฟังไปฟังมารู้สึกคล้าย ๆ กับว่ารายการนี้มันเหมือน ๆ กับ diary ของนายกฯ ยังไงก็ไม่รู้ เป็น diary ที่มีเนื้อหาตรงข้ามกับ web หน้านี้โดยสิ้นเชิง :) … คือเนื้อหาคล้าย ๆ กันนะ เอาหลาย ๆ เรื่องมาเล่าให้ประชาชนฟัง แต่เกือบทุกเรื่องจะต้องมีแทรก ๆ คำว่า “ผมภูมิใจกับ…”, “ถือเป็น…ที่ดีที่สุดของรัฐบาล”, “ไม่มีรัฐบาลไหนทำได้ขนาดนี้” ฯลฯ … นี่ถ้าไม่มีใครบอกเอาไว้ก่อนว่า ทักษิณ จบ Criminal Justice มา ผมจะพาลนึกเอาว่าแกจบ Marketing นะเนี่ย!!

กลับมาเรื่องกระทรวงคุณหมอครับ ที่เล่าให้ฟังไปเมื่อสองวันที่แล้วว่าเลขาฯ รัฐมนตรีช่วยฯ ออกมาสาวไส้รัฐมนตรีว่าการฯ ประมาณว่าไม่ใช่แค่มีส่วนรู้เห็นในการขอโยกย้าย แต่เป็นคนขอเองซะด้วย .. กลับตาลปัตรเรียบร้อยไปแล้ว เมื่อวานก็เข้าไปพบรัฐมนตรีว่าการฯ ขอโทษขอโพยกันอย่างดิบดี และลงท้ายอย่างงามว่า นักข่าวลงข่าวผิด ไปแปลความหมายมั่วนิ่ม .. อุ๊บ๊ะ ฉันก็ฟังอยู่ เค้าพูดอย่างงั้นจริง ๆ นะ!!!

เอาเหอะ โยงเข้ามาถึงหัวข้อของวันนี้จนได้ รายการที่เลขาฯ คนที่ว่าออกมาสาวไส้หนะครับ เป็นรายการเก็บตกจากเนชั่นของเมื่อวันอังคารที่ผ่านมา ซึ่งแน่นอนก็มีคุณสรยุทธ กับคุณกนกดำเนินรายการ .. สำหรับคุณ ๆ ที่เคยดูคุณสรยุทธสัมภาษณ์ (หรือเคยอ่านที่ผมเล่าให้ฟังบ่อย ๆ) คงจะเห็นได้ว่าวิธีการสัมภาษณ์ของคุณสรยทธเนี่ย น่ากลัว ครับ นักข่าว/พิธีกรอีกคนที่ผมจำได้ว่าสัมภาษณ์ได้น่ากลัว (แต่ไม่น่าเกลียด) ก็เห็นจะเป็นคุณสุทธิชัย หยุ่น (ก็เจ้านายเค้านั่นเอง) ที่ว่าน่ากลัวนี่ก็คือ พอได้ประเด็นแล้วเค้าก็จะกัดติดเลย กัดจนกว่าจะได้คำตอบอะนะ แต่ที่ผมบอกว่าไม่น่าเกลียดก็เพราะว่า เค้ามีวิธีการสัมภาษณ์ให้คนที่คุยด้วย “ลืมตัว” .. เช่นถามว่า “ซื้อเสียงรึเป่าว” คนตอบก็ต้องตอบว่า “ไม่ซื้อ” เป็นแน่แท้ แทนที่จะยืนยันต้องการคำตอบก็เปลี่ยนเป็นถามว่า “แต่ในพื้นที่นี่มีซื้อใช่มั๊ย” .. “ใช่ ซื้อแน่นอน” พอได้อย่างงี้ปุ๊บก็ถามใหม่ “แล้วคุณซื้อรึเป่าวหละ” … วนไปวนมาจนกว่าจะได้ผลสองอย่างครับ คือ มันไม่ตอบแน่ ๆ กับมันเผลอตอบออกมาจนได้

ไอ้อาการ กัด แล้วสะบัด อย่าที่เห็นนี่แหละผมมองว่ามันจะ aggressive เกินไปรึเป่าวในบางกรณี ดูแล้วสงสารคนถูกสัมภาษณ์นะครับ บางทีเจอไอ้คำถามวนไปวนมาอย่างนั้นจนซะมึน เอาเรื่องนู้นมาปนเรื่องนี้ ตอบออกมาเสียหายกันหมดเลย … อย่างกรณีของเลขาฯ ที่ว่าไปเป็นต้น เค้าอาจจะ “โดนถามจนต้องตอบ” ก็ได้นะ ตอบให้มันจบ ๆ ไปอะไรประมาณนั้น (… จะเขียนต่อ แต่เปิดช่องให้คนด่าดีกว่า อิอิอิ) แต่วิธีนี้ก็เหมาะที่จะใช้กับนักการเมืองหละครับ ไอ้พวกนี้มันมีหลายชั้น ต้องค่อย ๆ แงะออกมาถึงจะได้เห็นเนื้อใน .. :)

เอาหละครับ วันนี้เอาแค่นี้ละกัน ผมยังไม่ได้ด่าใครชะมะ … อ้อ เดี๋ยวต้อง email เรียกเพื่อน ๆ ผมมาอ่านซะหน่อย มันหาว่าผมนิยมคุณสรยุทธเสียเหลือเกิน วันนี้อุตส่าห์เอาเค้ามาบ่นเบา ๆ ละ อิอิอิ!

PS. เมื่อคืนนี้ คุณชวน ก็มาออกคม-ชัด-ลึก น่าเสียดายกลับมาดูทันแค่ครึ่งชั่วโมงหลัง เศร้าใจเจง ๆ .. :(

PS2. พรุ่งนี้แล้วครับสำหรับ “Thai Diarists New Year Party 2002”:http://www.after2k.net/meeting/ ใครว่างก็แวะไปร่วมแจมกันได้ครับ … แล้วไปเจอกันอะนิ (ย้ำ ห้ามพกมีด พกปืน และพรุ่งนีผมไม่พูดเรื่อง รัฐบาล !)