เรื่องมันเศร้า…

เอาเรื่องนี้มาแปะให้ละกันนะ … ไม่รู้จาเขียนอะไรอะ.. :p … เพื่อน ฟอ-หวาด เมลล์มาให้อ่าน … อ่านแร้วน้ำตาไหลพราก ๆ ต้องรีบเอามาแบ่งปันให้เศร้ากันโดยทั่วถึง (เรื่องจริง เรื่องแต่ง ก้อไม่รู้หละ … แต่มัน จึ๊ง

—- story —-

bq.. เมื่ออ่านจบแล้ว อย่าลืมนึกถึงนางฟ้าของตัวเองนะ

ผู้หญิงคนหนึ่ง…. ที่เป็นเพียงผู้หญิงธรรมดา

ผู้หญิงคนหนึ่ง…. ที่ดูๆแล้ว ก็ไม่ต่างอะไรจากคนอื่น

ผู้หญิงคนนี้…ธรรมดา … แต่ความเป็นคนของเธอ … ช่างวิเศษนัก…

ผู้หญิงคนนี้ … ผู้ที่สอนให้kuรู้จักกับคำว่า “ความรัก” ที่แสนจะอบอุ่น …

kuไม่รู้ว่าเธอ… คนนั้นเข้ามาในชีวิตkuได้อย่างไร แต่ตอนนี้ เธอก็หยิบยื่นความรักให้kuอย่างเพียงพอแล้ว

พวกเอ็งมาลองทำความรู้จักกับ “เธอ” ดูก็แล้วกัน… เรื่องราวของเธอ เป็นอย่างไรกัน … พวกเอ็งลองมาฟังกันดู

10 กรกฎาคม 2540

วันหนึ่งในมหาลัย kuได้พบกับผู้หญิงคนนึงโดยไม่ได้ตั้งใจ ขณะที่kuเดินอยู่ในโรงอาหารของมหาลัย เพื่อหาอาหารแดก.. ซึ่งคนแม่งก็เดินขวั่กไขว่เต็มไปหมด เพราะเป็นเวลาเที่ยงตรงพอดี.. และด้วยความที่ว่าคนเยอะมาก ทำให้kuเดินไปชนไหล่เธอเข้าอย่างจัง… kuหันหน้าขวับ… ไป พร้อมกับพูดคำว่า ขอโทษครับผม…. เธอก็หันมามองkuเช่นกัน พร้อมกับบอกkuว่า ” ขอโทษนะคะ ศรไม่ได้ตั้งใจค่ะ” แล้วเธอก็โบกมือ พร้อมกับหันหลังเดินจากไป เธอเป็นคนสวย ผมยาว ผิวขาวผ่อง หน้าตาจิ้มลิ้มน่ารักน่ามองเป็นอย่างยิ่ง ความน่ารักของเธอ ต้องตาตรึงใจkuยิ่งนัก… kuรู้สึกประทับใจเธอยิ่งนัก ” เธอชื่อว่าศร”

นี่เป็นครั้งแรก ที่kuได้รู้จักเธอ kuรู้แค่ว่า เธอชื่อว่า ” ศร ” แต่kuก็ไม่ได้สนใจอะไร เพราะนิสัยส่วนตัวku แทบจะไม่สนใจผู้หญิงอยู่แล้ว…. แต่กับคนนี้ ku …ปิ๊ง… เธอทันที ตั้งแต่แรกเห็น แล้วkuก็คิด ” เอิ๊กส์ๆๆๆ หน้าตางั้น สงสัยมีแฟนแล้วด้วยแน่ๆเลยว่ะ เฮ้อ เหลวไหลว่ะku ” … แล้วkuก็หัวเราะเบาๆ กับตัวเอง…. แล้วkuก็มองหาของแดกต่อไป……

24 กรกฎาคม 2540

สองสัปดาห์ต่อมาต่อมา kuถูกอาจารย์ ใช้ให้ไปขนหนังสือกองเบ้อเร่อที่ห้องสมุดมหาลัย kuต้องยกกองหนังสือกองใหญ่ขึ้นไปชั้นสองของห้องสมุด… kuก็ขนๆๆไป แต่ด้วยความซุ่มซ่ามของku kuเลยทำหนังสือกองใหญ่ที่kuยกอยู่ ล้มโครมลงมา ระเนระนาด เต็มบันไดไปหมด ” ไอ้ห่าเอ๊ยยย ” kuโพล่งออกมาด้วยอารมณ์เซ็งสุดตีน พร้อมกับก้มลงเก็บหนังสือ… ตอนkuกำลังก้มงกๆ เพื่อไล่เก็บหนังสืออยู่นั้น kuก็ได้ยินเสียงประตูห้องสมุดชั้นสองเปิดออก พร้อมกับเสียงคนกำลังเดินลงบันไดมา… kuเลยเร่งเก็บหนังสือให้เร็วขึ้น เพราะถ้าkuไม่รีบ กองหนังสือมันจะขวางบันได ทำให้คนเดินลงบันไดไม่ได้.

ขณะที่kuกำลังเก็บอยู่นั้น kuก็เหลือบไป แล้วสิ่งที่kuได้เห็นก็คือ……. ผู้หญิงคนนึง กำลังก้มเก็บหนังสือด้วยท่าทางอิริยาบถ คล้ายๆกับที่kuกำลังทำอยู่…. เมื่อkuเหลือบขึ้นไปมองหน้าผู้หญิงคนนั้น kuก็ตกใจ…. เธอคือ….ศร….ผู้หญิงที่kuเดินชนเธอในโรงอาหารวันนั้นนี่หว่า…… kuนั่งมองเธอด้วยอาการงงงวย…. ประจวบเหมาะ พอดีเธอหันมาเห็นkuนั่งมองเธอ เธอก็พูดขึ้นมาว่า “รู้แล้วค่า ว่าคุ้นๆหน้าน่ะ แต่อย่าเพิ่งพูดอะไรเลยนะคะ มาช่วยกันเก็บหนังสือก่อนนะคะ เดี๋ยวคนเค้าเดินขึ้นลง เค้าจะเดินไม่ได้กัน… รีบๆหน่อยสิคะ เดี๋ยวจะมีคนเดินมานะ”

เสียงหวานๆ น่ารักของเธอสะกดkuซะนิ่งไปเลย เธอเห็นท่าทางkuเอ๋อๆ เธอเลยพูดขึ้นมาอีกว่า “แน่ะ… เหม่ออะไรคะ เมื่อคืนนอนดึกเหรอ บอกให้ดื่มกาแฟก็ไม่เชื่อ ฮิ ฮิ” เธอพูด พร้อมกับหัวเราะเสียงเล็กๆ น่ารักเป็นกันเอง มือเธอก็หยิบๆหนังสือไป พอดีkuรู้ตัวว่า

kuกำลังเก็บหนังสืออยู่นี่หว่า kuก็เก็บต่อ แล้วระหว่างที่เก็บ kuก็เลยถามเธอว่า ชื่อ ศร เหรอ เธอตอบว่า “ใช่ค่ะ อ่ะรู้ได้ไงอ่ะ” kuก็เลยบอกเธอไปว่า ตอนเดินชนกันในโรงอาหาร เธอพูดบอกkuว่า ศรขอโทษไง kuก็เลยรู้ชื่อเธอได้ แบบไม่ตั้งใจ kuกับเธอ ก็เลยคุยทำความรู้จักกันพอเป็นพิธี

เธอเป็นคนอัธยาศัยดี เป็นกันเอง ทำให้kuกับเธอ รู้สึกสนิทสนมกันได้อย่างไม่ยากเย็นนัก.. เมื่อพอจะได้รู้จักกันบ้างแล้วkuก็เลยถามเธอว่า ศรจะไปไหนล่ะ… เธอเลยตอบkuว่า จะไปคาฟ (โรงอาหาร) ไปทานข้าว kuเลยถามเธอว่า อ่าว… ไม่ไปทานกับเพื่อนล่ะ

เธอก็บอกkuว่า เธอเป็นคนไม่ค่อยมีเพื่อน ไม่ค่อยได้ยุ่งกับใคร เธอไม่ค่อยชอบ… โอ่ว… เธอนิสัยคล้ายๆkuเลย kuก็ไม่ชอบยุ่งกับใคร เธอก็บอกkuอีกว่าเธอเห็นkuท่าทางเก็กๆแปลกๆ แต่ดูตลกดี คือเหมือนแกล้งเก็ก ว่างั้นเหอะ เธอก็เลยรู้สึกว่าkuน่าสนใจน่าทำความรู้จักด้วย เมื่อเธอพูดจบแล้ว

เธอก็เลยบอกkuต่อว่า “งั้นเก็บหนังสือเสร็จแล้ว ไปทานข้าวเป็นเพื่อนกันหน่อยนะคะ” ku ก็ตบปากรับคำไป เมื่อเก็บหนังสือเสร็จ kuก็เลยไปนั่งทานข้าวกับเธอ เราก็ได้คุยกันสนุกสนานพอสมควร ทำให้ความใกล้ชิดสนิทสนมระหว่างkuและเธอ….. เพิ่มมากขึ้นไปอีก

และอีกอย่างที่ได้รับรู้ ระหว่างที่คุยกับเธอที่โรงอาหาร ก็คือ เธอ….ยังไม่มีแฟน…… kuอยากจะดีใจกระโดดตัวลอย แต่kuก็ทำไม่ได้ …ศรจะรู้บ้างมั๊ย… ว่าเธอกำลังรินน้ำรดให้ต้นไม้ต้นเขียวสดใสในใจของku ค่อยๆงอกขึ้นมาช้าๆอย่างสวยงาม……

หลังจากนั้นมา ku กับ ศร ก็เริ่มสนิทกันขึ้นเรื่อยๆ ด้วยความที่ว่า kuเป็นคนอัธยาศัยดี ส่วนเธอก็เป็นกันเองมากๆ ไปไหนมาไหนด้วยกันบ่อยๆ จนนักศึกษาคนอื่นๆ เริ่มมอง และล้อเลียนว่า ku กับศร เป็นแฟนกัน… แต่ทั้งkuและศร ก็ไม่ได้สนใจอะไร…. แต่จริงๆ kuก็แอบดีใจนะ…. …….ต้นรักในใจของku กำลังจะกลายเป็นต้นกล้าเขียวชอุ่ม แตกกิ่งก้านสาขาแข็งแรงออกมาเรื่อยๆ ………

1 ปี ผ่านไป……..

…………………………………

10 สิงหาคม 2541

หนึ่งปีผ่านไป ku กับ ศร ตอนนี้เป็นเพื่อนสนิทกันมาก แต่ความรู้สึกkuก็ไม่ได้เปลี่ยนแปลงหรอกนะ….. kuยังรักผู้หญิงคนนี้อยู่ ชอบตั้งแต่ครั้งแรกที่เห็น…. ใช่ kuรักศร แล้ว 1 ปีกว่าๆมาแล้ว ที่kuได้รู้จักเธอ…. มันถึงเวลาแล้วล่ะ ที่kuจะบอกรักเธอ….. แต่kuก็ไม่รู้ ว่าkuจะบอกยังไงดี

kuก็เลยวางแผนจะชวน ศร มางานวันเกิดku ที่kuจัดให้ตัวkuเองคนเดียวมาตลอด วันนี้ วันที่ 10 สค. วันเกิดku 25 สค. ….อีก 15 วัน ใช่….. kuจะชวนเธอมา แล้วkuก็จะ…..บอก…… “ฮะๆๆๆ”… kuคิดเองหัวเราะเองเหมือนคนบ้า แต่kuก็ฉุกคิดอีกว่า เอ่อ …. ถ้าเธอไม่รักkuล่ะ kuก็คง…………

“เฮ้ยยย ช่างแม่งเหอะ” kuตะโกนเสียงดังเพื่อตัดบทตัวเอง พร้อมกับตั้งหน้าตั้งตา ทำการบ้านต่อไป….

ส่วน ศร หนึ่งปีหลังผ่านมานี่ เธอป่วยบ่อยมาก เข้าโรงพยาบาลตกเดือนละ 1 ครั้ง…ร่างกายทรุดโทรมจนดูไม่สวยเหมือนเมื่อก่อน… เธอไม่สบายเป็นว่าเล่น… พอkuถามเธอว่า เธอเป็นไร เธอก็จะตอบkuเหมือนกันทุกครั้งว่า “เป็นแค่โรคประจำตัวธรรมดาน่ะ ช่วงนี้วูบบ่อยเฉยๆ ไม่มีอะไรหรอก เป็นมาตั้งนานแล้ว”

แต่kuก็อดเป็นห่วงเธอไม่ได้ เพราะเธอดูโทรมลงไปมาก….. แต่kuก็ไม่ได้อะไรมาก เพราะเธอย้ำkuบ่อยมากๆ ว่าเธอเป็นแบบนี้ประจำ เป็นอาการปกติของเธอ….

20 สิงหาคม 2541

วันที่ 20 แล้ว…. อีก 5 วัน เท่านั้น ก็จะถึงวันเกิดku…. kuเลยตัดสินใจบอกชวน ศร ไปว่า “” อีก 5 วัน วันเกิดเรานะ ศรจำได้ป่ะ…. เธอตอบkuมาว่า………..

“เอ้อ ใช่ ปีที่แล้วเราไม่ได้จัดงานวันเกิดให้นี่นาเพราะติดงานวุ่นวายกันทั้งคู่… งั้น… ปีนี้ เราไปจัดงานวันเกิดกันสองคนเนอะ ฮิฮิ เราเพื่อนกันแค่สองคน.. วันที่ 25 นี้ เธอขอพรจาก ศร ได้ 1 ข้อนะ… ในฐานะที่เป็นเพื่อนที่ดีกับศร มาตลอดศรจะให้พรเธอ 1 ข้อ ศรสัญญา ว่าศรจะมางานวันเกิดเธอให้ได้นะ….” ….พูดจบเธอก็หัวเราะคิกคักเหมือนเดิม…. kuได้แต่มอง แล้วก็แอบชื่นชมเธอในใจว่า 1 ปี ผ่านมาแล้ว ที่ไปไหนมาไหนด้วยกันทุกวัน… เธอยังสดใสเหมือนเดิม แม้ภายนอกเธอจะดูซูบโทรมไปบ้าง เธอก็ยังสวยน่ารักเหมือนเดิม สำหรับku…. เฮ้อ … แต่ไอ้คำว่าเพื่อน นี่สิ kuได้ยินทีไร ใจหายทุกที…… แต่kuก็ไม่สนใจ

ผลจะเป็นยังไงก็ช่าง วันที่ 25 นี้ kuจะบอกรักเธอให้ได้ แล้วkuจะรอดู ว่านางฟ้าของkuคนนี้ จะให้พรได้ตามที่kuหวังไว้รึเปล่า…. “ศ ร รั กเ ธ อ น ะ” คำนี้แหละ ข้อนี้แหละ คือพรที่kuอยากได้จากนางฟ้าของku…….. แต่ก็ไม่รู้ว่าkuจะสมหวังมั๊ย…

21 สิงหาคม 2541

ช่วงสอบ….. ศรป่วย กลับ กทม. เข้าโรงพยาบาลแต่เช้า kuก็คิดว่าเธอจะกลับมาช่วงบ่ายๆเย็นๆ เหมือนอย่างที่เคย….. แต่มันไม่ใช่….. วันนี้ เธอหายไป….. เธอเป็นอะไรรึเปล่า… kuก็ได้แต่คิด… และหวังว่า เธอคงไม่เป็นอะไร kuก็ได้แต่ รอ รอ รอ และ…. รอ

22 สิงหาคม 2541

เงียบ….. ไม่มีข่าวคราวอะไรเลย kuเริ่มกังวลมากขึ้นเรื่อยๆแล้วสิ…… ศรหายไปไหน โทรไปที่บ้าน ก็ไม่มีคนรับ…..

23+24 สิงหาคม 2541

…………….!!!!!!????? โทรไปบ้านศร คนใช้รับสาย บอกkuว่า “คุณหนูศร ป่วยหนัก นอนอยู่โรงพยาบาลค่ะ คุณพ่อคุณแม่ของคุณหนู ก็อยู่ที่นั่นกันหมด” ไม่ได้แล้ว พรุ่งนี้ สอบเสร็จkuจะบึ่งกลับ กทม…. ทันที

25 สิงหาคม 2541

สอบเสร็จแล้ว.. เหนื่อยมากๆ เมื่อคืนไม่ได้นอน เพราะนอนไม่หลับ… วันนี้เกิดkuแล้ว ศรยังโผล่มาสอบ….ไม่ดีแล้วล่ะ…. สอบเสร็จตอนบ่ายkuรีบอาบน้ำแต่งตัว พก ซาวด์อเบาวท์คู่ชีพ พร้อมเทปเพลง GUN N’ ROSES คู่ชีพ ขึ้นรถตะลุยมา กทม. ตรงไปยังโรงพยาบาลที่ ศร รักษาตัวอยู่ทันที

…kuรีบถามพยาบาลทันที ว่าศร พักอยู่ห้องไหน…. เมื่อรู้แล้ว ก็ก็รีบวิ่งแบบไม่คิดชีวิต ตรงไปที่ห้องที่ศร พักอยู่ทันที….. ห้อง 418…… kuรีบเปิดประตูเข้าไปทันที ด้วยความเป็นห่วง….

…..ภาพที่kuเห็น ทำให้kuแทบช๊อค……. ศรนอนสวมชุดคนไข้สีขาว มีท่ออ๊อกซิเจนต่อ เข้ามาที่ปาก สายระโยงระยางเต็มตัวไปหมด… ชีพจรเต้นอ่อนรวยระริน…… พ่อแม่ของศรนั่งเฝ้าอยู่ข้างๆ kuรีบสวัสดีพ่อแม่ศร แล้วถามถึงอาการของศร…

แม่ของศรน้ำตาไหลพราก ตาแดงก่ำ สะอื้นให้แทบขาดใจ เล่าเรื่องของศร ให้kuฟัง ส่วนพ่อศร นั่งก้มหน้าไม่พูดไม่จา น้ำตาหยดเลอะเสื้อสูทเต็มไปหมด… เหมือนจะทำใจแล้ว อยู่ข้างๆ พอkuได้ฟังเรื่องจากแม่ของศร kuจึงได้รู้ว่า…..

…..ศรเป็นมะเร็งหลายที่ ภายในร่างกาย…. เมื่อวานก็เพิ่งผ่าตัดมา โอกาสรอด….. น้อยเต็มที….. …………kuแทบจะบ้าตาย ช๊อคตายตรงนั้น…… นางฟ้า….. ของku…. นี่มัน…. อะไรกันวะ….!!!!????

พอดีที่ศรลืมตาขึ้นมา ศรจึงยกมือผอมซูบซีด ของเธอ เคาะตรงขอบเตียงเพื่อเรียกพ่อแม่ของเธอมา แล้วเธอก็กระซิบพูดอะไรบางอย่าง ผ่านท่อออกซิเจนมาอย่างอ่อนระโหย ให้พ่อแม่เธอฟัง…….. แล้วพ่อแม่เธอ…. ก็พยักหน้าเรียกkuเข้ามาหา บอกkuว่า ลูกศรเค้าอยากจะพูดกับเธอ…. ……..kuไม่รอช้า รีบเดินไปที่เตียงทันที ….

kuหน้าเสีย ใจเสียเต็มทน เหมือนใจจะแตกเป็นเสี่ยงๆ… แต่ศรจับมือkuไว้ แล้วศรก็ยิ้ม… kuก็จับมือศรไว้แน่นเช่นกัน…. เธอกระซิบผ่านหลอดออกซิเจนที่ครอบปากเธออยู่ ได้ยินเป็นเสียงเบาๆ ได้ใจความว่า…

“วันนี้ วันเกิดเธอนะ เธอจะทำหน้าตาแบบนี้ ไม่ได้นะ วันเกิดเป็นวันที่เจ้าของวันเกิด ต้องมีรอยยิ้มให้มากๆสิ ศรไม่เป็นไรหรอก… ไม่ต้องห่วง…. แฮปปี้เบิร์ธ…เดย์นะ ส่วนพรที่เธอจะขอ เธอก็ขอมาได้เลย…. จับมือศรไว้แน่นๆ แล้วหลับตาอฐิษฐาน….ด้วยกัน พร้อมกับศรนะ…. เอาล่ะ หลับตาอฐิษฐานสิคะ พรจะได้สมหวังไง..”

kuยืนนิ่งมองไปที่ศร จับมือศรไว้แน่น ศรก็ยิ้มมองหน้าku แล้วพยักหน้าบอกให้kuหลับตา อฐิษฐานพร้อมกันกับศร kuก็หลับตาลง……. น้ำตา… เริ่มรินออกมาจากดวงตาทั้งสองข้างของku…… แล้วkuก็รู้สึกว่า ศรเอามืออีกข้าง จับกระดาษชิ้นเล็กๆ มาใส่ไว้ในมือku แล้ว…..บอกkuว่า เก็บไว้ให้ดีนะ นี่เป็นของชิ้นแรก และชิ้นสุดท้ายที่ศรจะให้เธอได้….

พอเธอพูดจบ เธอก็ยิ้ม…. พร้อมกับที่ดวงตาทั้งสองของเธอ ค่อยๆปิดลง…… มือทั้งของศร ที่กุมมือของkuไว้ ค่อยคลายออก …….พร้อมกับเสียงดัง ปี๊บบบบบ ยาว จากเครื่องวัดชีพจร kuหันไปมองเครื่องวัดชีพจร…… จากที่วัดคลื่นได้เป็นหยักๆ ตอนนี้มันกลายเป็นเส้นตรงไปแล้ว…. พ่อแม่ของศร ตกใจมาก ร้องเรียกหมอเสียงดัง kuทำอะไรไม่ถูก ยืนช๊อคอยู่ตรงนั้น… น้ำตาkuไหล….ไหลออกมา….ไหลไม่หยุด…. ไหลจนแทบจะไหลเป็นสายเลือด…… ท้องฟ้าข้างนอก หม่นหมอง สายฝนเริ่มโปรยปราย ราวกับท้องฟ้าได้ร้องไห้ กับการจากไปของเธอ ซักพักหมอก็เข้ามา…. แล้วบอกให้ku กับพ่อแม่ศร ออกไปรอข้างนอก หมอต้องรีบปั๊มหัวใจโดยด่วน kuก็ได้แต่ รอ รอ ด้วยความหวังว่า หมอจะช่วยชีวิตศรได้ สำเร็จ …. ….. ……… …….. ……. …….

ซักครู่ใหญ่ๆ หมอก็ออกมาจากห้องพัก พร้อมกับก้มหัวส่ายหน้า…. แม่ศรร้องไห้ออกมาลั่นทันที แม้แต่พ่อของศร ที่นิ่งเงียบมานาน ก็ร้องไห้ โฮ ลั่นเช่นกัน……. หมดแล้ว….. ผู้หญิงที่ชื่อศร…. นางฟ้าของku….. เพื่อนซี้คนเดียวของku…… คนที่kuรัก….. หมดแล้ว…. หมด……. หมด…… หมด…. … .. .kuรู้สึกเหมือนหลุดไปอีกโลกหนึ่ง น้ำตาkuไหลท่วมหน้า พร้อมกับนึกถึงศร และอฐิษฐานบอกเธอว่า “ไม่เป็นไรนะ ศร ถ้าเธอเหนื่อยมานาน เธอก็จงหลับให้สบาย เธอไม่ต้องเหนื่อย เธอไม่ต้องทนลำบากอีกแล้ว… ลาก่อน….” kuอฐิษฐานอย่างยากเย็น เพราะทำใจไม่ได้

…………. มันลำบากใจยิ่งกว่าอะไรๆ ในชีวิตkuทั้งหมดที่kuเคยเจอมา….

คืนนั้นkuกลับบ้านตอนตี 4 มาพักที่บ้านku ใน กทม. kuนอนนิ่งด้วยอาการช๊อค…แน่นิ่ง แต่พอดีkuนึกได้… kuเลยกางกระดาษที่ศรให้ไว้ออกมาดู สิ่งที่kuได้เห็นทำให้kuงุนงงยิ่งนัก……. มันเป็นกระดาษลายการ์ตูนน่ารัก แบบมีเส้นบรรทัด ในกระดาษ เขียนไว้ว่า “ก ylno ว^or” ศรขออวยพรให้เธอสมหวังกับทุกๆเรื่องในชีวิต…. จาก ศร…

“ก ylno ว^or” มันคืออะไร….??? นี่เหรอ พรที่ศรให้kuมา ก่อนเธอจะจากkuไป แบบไม่มีวันกลับ เธอทิ้งปริศนาอะไรไว้ให้ku….?

26 สค - 2 กย. 2541

งานศพของศร ถูกจัดอย่างเงียบๆ ไม่มีคนไปร่วมงานมากมายนัก……… จบเรื่อง…. ของผู้หญิงคนนึง ของนางฟ้าของkuคนนึง ที่ชื่อศร ไว้เพียงเท่านี้…

เหลือแค่เพียง…. กระดาษปริศนา กับข้อความ “ก ylno ว^or” ……………………

25 สค. 2543

อีก 1 ปี ผ่านไป…..กับวันที่ปริศนาตัวหนังสือ “ก yluo ว^or” ไขกระจ่าง……

……….1 ปี แล้ว ผ่านไปอีกแล้ว 1 ปี กับการจากไปของศร…. พรที่kuไม่ได้พูดขอ…. คำตอบที่ศรไม่ทันได้อยู่พูดบอก…..

คืนนึงkuนั่งมองกระดาษที่ศรให้kuมา เมื่อ 1 ปีที่แล้ว kuเอากระดาษแผ่นนั้น ไปใส่เคลือบแล้วใส่กรอบใสไว้ kuยังตีความไม่ออก ว่ามันคืออะไร…… kuได้แต่นั่งเศร้า นั่งรำลึกถึงเหตุการณ์ที่บาดหัวใจkuไม่รู้ลืม เมื่อ 1 ปีก่อน… kuยังไขปริศนาตัวหนังสือมานานครบปีแล้ว…..

ตัวหนังสือพวกนี้คืออะไร…. kuนั่งน้ำตาไหล…อยู่คนเดียวในห้อง นึกถึงศร ถึงคำอฐิษฐาน… kuหลับตานั่งนึกถึงศร แล้วkuก็อฐิษฐานว่า….. ศร…. คำตอบที่ศรให้เรามา มันคืออะไรเหรอ บอกเราหน่อยนะ….. แล้วไม่รู้บังเอิญ หรืออย่างไร ลมก็พัดเข้ามาในห้องku วูบใหญ่ๆ ทำเอากรอบใส่กระดาษที่ศรให้kuมา ตกพื้น… กระดาษที่อยู่ข้างในกรอบ…..พลิกกลับหัวขึ้นมาอีกด้านนึง……

“ก yluo ว^or” ……. น้ำตาku….ไหลออกมาทันที… ไม่รู้ว่าจะเรียกว่าดีใจ หรือรู้สึกอย่างไรดี…. แต่.. นี่เหรอ สิ่งที่ศรต้องการจะบอกku ก่อนเธอจะจากkuไป…. แต่เมื่อตัวอักษรปริศนานี้ไขกระจ่างออกมาได้

kuจึงรับรู้ได้ ว่าพรที่kuขอเธอ ที่kuได้อฐิษฐานร่วมกับเธอ… ก่อนเธอจะจากไป มันสัมฤทธิ์ผล..มาตั้งแต่ตอนนั้นแล้ว แต่kuไม่เคยรู้เลย….

ข้อความนั้นก็คือ…….. ” LOVE ONLY U “

%(source)ที่มาเค้าบอกว่า คือ Thai Delphi%