update สุดท้ายสำหรับ series “คุณนายแม่เข้าโรงพยาบาล” ครับ
วานนี้หมอก็อนุมัติให้คุณนายกลับบ้านได้ โรคาพยาธิต่าง ๆ ก็ทุเลาเบาบางไปเกือบหมดแล้ว จะเหลือก็ให้พักรักษาตัว กินระวัง ๆ อีกสักช่วงหนึ่ง เพื่อให้ไตได้ฟื้นตัว ทำงานได้เต็มที่ตามอายุ (“ตามอายุ” นี่เป็น keyword เลยนะครับ)
สรุปเรื่องราวทั้งหมดที่เกิดขึ้น เผื่อว่าจะเป็นประโยชน์กับคุณ ๆ คนอ่านได้ครับ
คุณนายไปรับทานอาหารบางอย่าง แล้วเกิดท้องเสียรุนแรง และปล่อยให้ท้องเสียอยู่หลายวันมาก ด้วยความเชื่อที่ว่า “ถ่ายให้หมด เดี๋ยวก็หาย” กว่าคุณนายจะยอมไปโรงพยาบาล เวลาก็ผ่านไปเกือบครบสัปดาห์แล้ว
รักษาที่โรงพยาลอยู่สัก 2 วัน หมอก็ได้ผลมาว่า อาการท้องเสียนี้มีเชื้อบิดอยู่ด้วย ก็ให้ยาฆ่าเชื้อโรคต่าง ๆ ตามอาการ แต่ระหว่างนั้นหมอก็สังเกตว่า ปัสสาวะน้อยผิดปกติ พอเจาะเลือดไปตรวจดูก็พบว่ามีอาการไตวายเฉียบพลัน (Acute Renal Failure) เกิดขึ้น
หลังจากนั้นหมอก็ให้การรักษาทั้งสองโรคไปพร้อมกัน แต่ก็สังเกตว่ายังมีการถ่ายอยู่บ่อยครั้งในหนึ่งวัน หมอก็เลยให้งดยาฆ่าเชื้อโรคชั่วคราว เหตุว่่ายาชนิดนี้มีผลข้างเคียงคืออาจทำให้ท้องเสียได้ ปรากฎว่าอาการท้องเสียก็ดีขึ้น และหมดไปในที่สุด
ช่วงหลัง ๆ ก็เป็นเรื่องของการรอให้ไตฟื้นสภาพโดยดูจากค่าของ BUN และ Creatinine ช่วงแรก ๆ ก็เจาะเลือดกันไปหลายหลอด […]
สรุปคร่าว ๆ ได้ว่า สถานการณ์ดีขึ้นเป็นลำดับครับ
เช้าวานนี้หมอก็สั่งเจาะเลือดคุณนายแม่ไปตรวจอีกครั้งหนึ่ง ผลออกมาได้ว่าอาการดีขึ้นมาก ถ้าไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลงกระทันหัน หมออนุมัติให้ออกจากโรงพยาบาลได้ในวันจันทร์ที่จะถึงนี้ครับ
สัญญาณอีกอย่างหนึ่งที่บอกให้รู้ว่าคุณนายอาการดีขึ้นคือ คุณนายแม่หิวบ่อยมาก! ถึงแม้ว่าเวลาอาหารจะมีท่าทางผะอืดผะอม แต่มีความเป็นไปได้ว่า อาหารโรงพยาบาลมันกระจอกมาก!!! (คุณคนเขียนชิมเกือบทุกมื้อครับ พูดได้สั้น ๆ ว่า “ไม่อ๊วกจะไหวเหรอ?!?”)
ช่วงหลัง ๆ นี้เราก็เลยมีการแอบแฝงอาหารนอกโรงพยาบาลเข้าไปบ้าง อย่างเมื่อคืนก็สั่งข้าวปั้นโออิชิไปสองกล่อง :P
คุณคนเขียนไปแล้วดีกว่า
สวัสดีครับ
วานนี้กับวันนี้คุณนายแม่ดูดีขึ้นมากโขครับ เมื่อวานได้ทำอัลตราซาวน์ช่องท้อง เพื่อตรวจสภาพของไตไปแล้ว รู้ผลวันนี้ว่า ไตสบายดีตามอายุขัย ไม่มีอะไรต้องเป็นห่วง
ส่วนเรื่องอาหารเค็มที่คุณนายเป็นกังวลอย่างหนักนั้น อันที่จริงคุณนายไม่ควรรับทานเค็มมากเกินอยู่แล้ว เพราะว่าเป็นโรคความดันสูงอยู่ เพราะฉะนั้นไม่ใช่เรื่องใหม่ แต่ก่อนหน้านี้คุณนายอาจจะปล่อยตัวปล่อยใจกับอาหารรสจัดไปนิดนึง เพราะเป็นความดันสูงมานานแล้ว ทีนี้ก็อาจจะได้ระวังขึ้นบ้าง
เมื่อวานช่วงเย็น ๆ สังเกตกันว่า ปัสสาวะของคุณนายดูขุ่น ๆ ไปนิดนึง ด้วยความเป็นห่วงก็เลยแจ้งพยาบาล ตั้งสมมติฐานกันว่า อาจจะเป็นการอักเสบของท่อหรือกระเพาะปัสสาวะ เพราะใส่สายยางไว้นาน ก็เลยส่งตรวจซะเลย ผลออกมาวันนี้ว่าไม่มีปัญหาอะไรอีกเหมือนกัน
ทีนี้ก็เหลือรอเจาะเลือดพรุ่งนี้เพื่อดูว่าค่าต่าง ๆ เข้าที่เข้าทางหรือยัง ถ้าผลออกมาว่าอยู่ในระดับ(ใกล้)ปกติแล้ว คุณนายก็คงจะได้กลับบ้านไม่เกินวันศุกร์นี้
แฮ่ …
ว่าแต่ พรุ่งนี้คุณคนเขียนไม่เข้าไปที่ทำงาน เพราะ จ๊อด บุ๊ด จะไปแถว ๆ พระราม 4 คงไม่ได้ทำให้รถติดมากมายนักหรอกครับ … แต่เป็นความไม่ชอบส่วนตัว ไปนั่งอยู่โรงพยาบาลดีกว่า ;)
ไปนอนละครับ สวัสดีครับ
ฮ๊าวววววววววววว …. ง่วงนอนเหลือเกินครับ แฮ่ ๆๆๆๆๆ
แต่ตอนนี้คุณคนเขียนต้องซักผ้าก่อน ตอนเช้า ๆ หาเวลาซักไม่ได้ พรุ่งนี้เช้าก็จะเข้าไปที่ทำงานสักหน่อย เดี๋ยวจะจำหน้ากันไม่ได้
อาการโดยทั่วไปของคุณนายแม่ดีขึ้นมากแล้วครับ ท้องไส้เข้าที่เข้าทาง รับทานอาหารได้มากขึ้น (คุณนายบอกว่า “ฝืนกิน” เพราะมันจืด) ตอนนี้รอให้ค่าการทำงานของไตอยู่ในระดับที่เหมาะสม และรอตรวจว่าไตได้รับความกระทบกระเทือนมากไหม และฟื้นตัวตามสมควรหรือยัง ถ้าทุกอย่างดูดีแล้ว ก็คงจะออกจากโรงพยาบาลได้ … คงสัก 2-3 วันมั้งครับ
เรื่องความดันโลหิต ก็สูง ๆ ต่ำ ๆ ระหว่าง 180/100 - 130/80 ช่วงแถว ๆ นี้ ซึ่งปกติคุณนายก็มีโรคความดันสูงอยู่แล้ว คุณคนเขียนก็เลยไม่ค่อยเป็นห่วงเรื่องนี้สักเท่าไหร่
ว่าแต่ ถ้าออกจากโรงพยาบาลมาแล้ว คงจะต้องงดอาหารเค็ม ๆ สักพักหนึ่งก่อน เพื่อให้ไตได้พักผ่อนอย่างสมบูรณ์
อีกอย่าง คุณคนเขียนว่าต้องหาคนมานั่งเฝ้าประจำช่วงกลางวันดีกว่า เพราะว่าเดี๋ยวคุณนายไปหกล้มหกท่า มันจะไม่ดี … แต่จะหาได้จากที่ไหน ที่พอจะไว้ใจได้หละเนี่ย ฮืมมมม
คุณคนเขียนมาบ่นเท่านี้หละครับ ไปรอผ้าซักเสร็จ เอามาตาก แล้วก็จะนอนแล้ว … ง่วงมาก!
สวัสดีครับ
[ อ้อ […]
วันนี้ update สถานการณ์แบบสั้น ๆ ก่อนนะครับ
ด้านนึงถือว่าดีขึ้น เพราะคุณนายรับทานได้ ไม่อาเจียนแล้ว อาการหน้าบวมก็เกือบหายไปหมดแล้ว (คาดเดาว่ามีสาเหตุมาจากการได้รับน้ำเกลือ พอหยุดน้ำเกลือ แล้วให้ยาขับปัสสาวะ ก็เลยดีขึ้น) ส่วนไตก็ทรง ๆ คงที่อยู่ ไม่ดีขึ้น แต่ก็ไม่แย่ลง
สาเหตุที่หน้าบวมอาจจะเป็นเพราะว่า ช่วงนี้ไตยังทำงานไม่เต็มที่ เพราะฉะนั้นน้ำ(เกลือ)ที่ได้รับเข้าไป ก็ไม่ได้ถูกขับถ่ายออกมาตามสมควร เลยยังค่ังค้างอยู่ในร่างกาย พอได้ยาขับปัสสาวะ ก็เลยช่วย ๆ กันไปได้
แต่ก็มีด้านที่แทรกซ้อนกลับเข้ามา คือคุณนายมีอาการความดันสูงมาก เมื่อวานนี้สูงสุดอยู่ที่ 180/100 ซึ่งสูงสุดในรอบสัปดาห์ที่อยู่โรงพยาบาล สาเหตุก็ได้แต่คาดเดากันไปว่าอาจจะเกิดจากความเครียด ซึ่งหมอก็ให้ยาลดความดันไปตามอาการ ช่วงเย็น ๆ ความดันลดลงมาอยู่ที่ 150/90 ดีขึ้น แต่ยังไม่ค่อยดีเท่าไหร่
และพอดีกับว่าเมื่อคืนมีนักศึกษาพยาบาลมารับช่วงเฝ้าต่อให้ คุณคนเขียนก็เลยกลับบ้านไวกว่าปกติหน่อยนึง เผื่อคุณนายจะได้นอนไวขึ้น
อยากบ่นญาติ แต่ปล่อยไปดีกว่า
สวัสดีครับ
