You are reading breadcrumb -- leaving a memory trail ... everywhere.

เจ็ดปีผ่านไปแล้วที่คุณชายออกเดินทางไกล เวลาผ่านเร็วจริง ๆ

เมื่อก่อนตอนคุณชายเดินทางไปต่างประเทศ ด้วยความประหยัด คุณชายมักจะเดินทางด้วยเที่ยวบินกลางดึก (ไม่ใช่กลางคืนธรรมดา กลางดึกเลย โดยเฉพาะเวลาออกจากกรุงเทพ “หลังเที่ยงคืนได้ยิ่งดี เพราะราคาจะถูกมาก” — คุณชายว่างั้น) ทีนี้เวลาขากลับ กว่าจะถึงบ้านก็มักจะดึกดื่น ถ้าจำไม่ผิด คุณคนเขียนจะตั้งหน้าตั้งตารอ แต่ส่วนมากคุณคนเขียนจะหลับไปก่อนทุกที แต่ถ้ากลับจากฮ่องกง คุณคนเขียนจะไม่ค่อยยอมหลับ … เพราะคุณชายมักมีของเล่นมาฝากคุณเขียนทุกที มีทั้งหุ่นยนต์ (แบบที่หน้าอกเปิดออกมาแล้วมีปืนอยู่ข้างใน) เครื่องบินรบ (แบบที่ปีกพับได้) หรือแม้แต่เรือดำน้ำ

… เมื่อก่อนคุณคนเขียนยึดโลกได้เลยนะเนี่ย

คุณชายมักเล่าให้ฟังว่า ตอนที่ไปเที่ยวรอบโลก ไปพักโรงแรมเล็ก ๆ ความสะอาดไม่ค่อยมีเท่าไหร่ แต่ไม่เป็นไร เพราะไม่ได้ไปนอน “อยู่โรงแรมแค่ไม่กี่ชั่วโมงเอง จะไปเสียสะตังให้มันเยอะ ๆ ทำไม”

… “แต่เรื่องกินสำคัญ ไปบ้านเค้า ต้องลองกินอาหารของเค้า”

คุณชายมักอวดว่า ตอนที่ไปเที่ยวรอบโลก ไม่ใช้กระเป๋าสะตังธรรมดา แต่ใช้เป็นผ้าผูกเอวที่เย็บเอง เอกสารสำคัญเก็บไว้ในนี้ “ถ้าใครมันจะขโมย มันก็ต้องถอดกุงเกงก่อน”

นี่ยังมีเรื่องที่ไปดู “ผู้หญิงเต้นโชว์นมที่ ลาส สะ เวกัส” อีกนะ

เมื่อก่อนตอนคุณชายเดินทางไปต่างประเทศ คุณคนเขียนจะตั้งหน้าตั้งตารอ ถึงหลับไปแล้ว แต่พอได้ยินเสียงคุณชายเข้าบ้านมา คุณคนเขียนจะรีบลุกขึ้นมาทันที … แต่เดินทางคราวนี้คุณชายไม่กลับ สงสัยคงจะเที่ยวสนุก

คิดถึงพ่อ